ندارد . ولى كسى كه به اندازهء زاد و توشه براى آخرت دنيا را بطلبد مذموم نيست با توجه به اينكه بىنيازى مطلق از دنيا و ما فيها براى بشر متصوّر نيست هرچند كه پيامبران باشند . پس روشن شد كه منظور آيه همان است كه ما گفتيم .
وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُوراً
« 1 » سؤال 563 : محظور به معناى ممنوع است چگونه خداوند مىفرمايد عطاى پروردگارت از كسى منع نشده است درحالىكه مىبينيم كه برخى هزاران هزار درهم و دينار دارند و برخى حتى يك پول بىارزش هم در اختيار ندارند ؟
جواب : مراد از عطا در اينجا رزق است و خداوند تعالى در تضمين رزق و رساندن به نيكوكار و تبهكار و مطيع و عاصى يكسان عمل نموده و از تبهكار به خاطر عصيان روزى را نگرفته است پس در اصل رزق بين بندگان تفاوتى نگذاشته است ، بلكه تفاوت در مقدار است .
سؤال 564 : اگر كسى بگويد : چرا خداوند توفيق و هدايت را از كافران سلب نموده ولى رزق را از آنها منع نكرده است ؟
جواب : چون اگر رزق را از آنها منع مىكرد هلاك مىشدند و روز قيامت حجّت داشتند و مىگفتند : اگر خداوند به ما روزى و مهلت مىداد زنده مىمانديم و ايمان مىآورديم .
جواب دوّم : اگر با منع رزق آنها را هلاك مىكرد در حقيقت كيفر آنها را داده بود و اسم حليم كه از اسامى خداوند است بىمعنى مىشد ، چون حليم كسى است كه در عقوبت و كيفر عاصيان شتاب نمىكند .
هامش
( 1 ) . سورهء اسراء ، آيهء 20 : عطاى پروردگارت از كسى منع نشده است .