تقدير وجود دارد و آن اينكه فأذاقها اللّه طعم الجوع و كساها لباس الخوف « 1 »
سورهء اسراء
سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ
« 2 » سؤال 549 : چرا از پيامبر ( ص ) به عبد تعبير فرمود نه به نبى و رسول و حبيب و صفى و امثال اينها درحالىكه مقصود خداوند از اين اسراء تعظيم و بزرگداشت آن حضرت بوده است ؟
جواب : خداوند در بالاترين مقامات يعنى عبوديت او را عبد خوانده است و اينكه مىفرمايد :
فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى
« 3 » براى اين است كه امت آن حضرت به اشتباه نيفتد چنان كه امّت عيسى عليه السّلام به اشتباه و گمراهى دچار گرديد و مسيح عليه السّلام را خدا ناميد . برخى گفتهاند : براى اينكه مبادا عجب و كبر متوجه حضرت شود او را اعبد ناميد .
سؤال 550 : اسراء جز در شب صورت نمىگيرد زيرا به معناى سفر شبانه است پس ذكر ليل چه فائدهاى دارد ؟
جواب : چون نكره دلالت بر تبعيض مىكند معلوم مىشود كه حضرت در زمان كوتاهى اين سير را انجام داده و مراجعت كرده است با اينكه فاصله بين مكّه و بيت المقدس چهل شب راه بوده است . و قرائت عبد الله و حذيفه كه « من الليل » قرائت كردهاند مثل :
وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ
« 4 » يعنى بخشى
هامش
( 1 ) . پس خداوند طعم گرسنگى را به او چشانيد و لباس خوف را بر او پوشانيد .
( 2 ) . سورهء اسراء ، آيهء 2 : پاك و منزه است كسى كه بندهاش را سير داد .
( 3 ) . سورهء نجم ، آيهء 10 : پس به بندهاش وحى كرد آنچه وحى كرد .
( 4 ) . سورهء اسراء ، آيهء 79 : پارهاى از شب را به نماز خواندن زنده دار . اين نافله خاص تست .