آنان نسبت به قسمتى از قرآن انكار عبادت الهى و توحيد اوست .
زمخشرى چنين پاسخ داده است ولى قابل دقت و مورد ايراد است . . .
وَ قَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
« 1 » سؤال 485 : چگونه در اينجا براى پيشينيان مكر قائل شده است ولى در جاى ديگر مكر را براى هر كسى نفى فرموده و فرموده است
فَلِلَّهِ الْمَكْرُ جَمِيعاً
« 2 » جواب : مراد اين است كه : مكر الهى مكر مخلوق خداست و جز با ارادهء او به ثمر نمىرسد . پس با اين معنا مىتوان مكر آنها را به خدا نسبت داد .
جواب دوّم : مكر آنان را نسبت به مكر خود هيچ و بىخاصيت دانسته است چرا كه مكر الهى بگونهاى به سراغ آنان مىآيد كه متوجه نمىشوند پس مكر آنها به خودشان برمىگردد . بنابراين مكر را به اعتبار كسب به آنها نسبت داد و به اعتبار خلق آن را از آنها سلب كرد .
سورهء ابراهيم
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ
« 3 » سؤال 486 : اين مطلب در مورد انبياء ديگر غير از نبى اكرم ( ص ) مناسب است چرا كه نه براى همه مردم بلكه فقط براى قوم خود مبعوث شده بودند ولى نسبت به نبى اكرم ( ص ) كه مبعوث براى همه جهانيان بوده كه مىفرمايد
قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعاً
« 4 » و يا مىفرمايد :
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً
هامش
( 1 ) . سوره رعد ، آيهء 42 : كسانى كه پيش از اينان بودند مكرها كردند .
( 2 ) . سوره رعد ، آيهء 42 : و همه مكرها نزد خداوند است .
( 3 ) . سوره ابراهيم ، آيهء 4 : هيچ پيامبرى را جز به زبان مردمش نفرستاديم تا بتواند پيام خدا را برايشان بيان كند .
( 4 ) . سوره اعراف ، آيهء 158 : بگو اى مردم فرستادهء خدا بر همه شما هستم .