وَ لَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ
« 1 » سؤال 332 : چرا از ندامت و پشيمانى به افتادن در دست تعبير فرمود ؟
و چه مناسبتى بين پشيمانى و افتادن در دست وجود دارد ؟
جواب : چون كسى كه به شدت پشيمان شده و حسرت بر گذشته مىخورد عادت دارد كه مرتب دست خود را در دهان خود برده و با دندان بگزد . پس دست او در دهانش مىافتد و اين از كنايههاى عرب است پس همانطوركه به كسى كه خواب است مىگويند : « ضرب على اذنه » به كسى كه سخت پشيمان مىشود « سقط فى يده » تعبير مىكنند و منظور آنها « سقط يده فى فيه » يعنى دستش در دهانش افتاد مىباشد .
رَجَعَ مُوسى إِلى قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً
« 2 » سؤال 333 : با اينكه « غضبان » و « آسف » هر دو در معنى نزديك به هم هستند چرا هر دو كلمه را ذكر فرمود ؟
جواب آسف به معناى غمگين است . برخى گفتهاند : آسف يعنى كسى كه غضب او بسيار زياد است . پس در كلمه آسف معنايى است كه در غضبان نيست .
أَخَذَ الْأَلْواحَ وَ فِي نُسْخَتِها هُدىً وَ رَحْمَةٌ
« 3 » سؤال 334 : با توجه به اينكه نسخه به معناى رونوشت از روى نوشته است و الواح نسخهبردارى نشده و از روى چيزى نوشته نشده بودند ، پس چرا هدايت و رحمت را در نسخه الواح دانست نه خود الواح ؟
جواب : وقتى كه حضرت موسى عليه السّلام الواح را دريافت كرد به قولى دو
هامش
( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 149 : و چون از آن عمل دست به دندان گرفتند .
( 2 ) . سورهء اعراف ، آيهء 50 : پس موسى به سوى قوم خود برگشت درحالىكه غضبناك و اسفناك بود .
( 3 ) . سورهء اعراف ، آيهء 154 : الواح تورات را گرفت و در صحيفه آن هدايت و رحمت الهى بود .