نِساءَكُمْ وَ فِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ
« 1 » سؤال 326 : چه چيزى در اين آيه شريفه « بلاء » ناميده شده است ؟ اگر نجات از فرعونيان باشد كه نعمت است نه بلاء و اگر قتل و استحياء است كه كار فرعونيان بوده نه كار بنى اسرائيل و نمىبايست با گفتن فى ذلكم به بنى اسرائيل نسبت دهد چنان كه در جاى ديگر اين امور مذكور را به آل فرعون نسبت داده است .
جواب : « بلاء » لفظى مشترك بين نعمت و محنت است . زيرا از كلمه ابتلاء و امتحان گرفته شده است . و لذا عرب مىگويد : بلاه و ابتلاه يعنى اختبره . و خداوند تعالى بندگان خود را هم با نعمت و هم با محنت مىآزمايد تا شاكران و صابران شناخته شوند . مؤيّد اين سخن آيهاى است از قرآن كه مىفرمايد :
« وَ بَلَوْناهُمْ بِالْحَسَناتِ وَ السَّيِّئاتِ »
« 2 » و باز مىفرمايد :
« وَ نَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً »
« 3 » پس معناى آيه شريفه اين است كه : در نجات بخشيدن شما نعمتى بزرگ از سوى خداى شما بر شماست .
وَ واعَدْنا مُوسى ثَلاثِينَ لَيْلَةً وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً
« 4 » سؤال 327 : مواعدهء الهى فرمان به روزهء 40 روز است پس چرا شب را كه جزء روزه نيست ذكر فرمود ولى از روز كه ظرف روزه است نامى به ميان نياورده است ؟
هامش
( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 141 : و هنگامى كه فرعونيان شما را سخت به عذاب و شكنجه مىداشتند ، پسرانتان را كشته و زنان را زنده مىداشتند و اين شما را از جانب خدا بلائى بود .
( 2 ) . سورهء اعراف ، آيهء 168 : و آنان را به نيكيها و بديها مبتلا ساختيم .
( 3 ) . سورهء انبياء ، آيهء 35 : و شما را به بدى و خوبى مبتلا نموديم تا شما را بيازمائيم .
( 4 ) . سورهء اعراف ، آيهء 142 : و با موسى سى شب وعده گذاشتيم پس آن را به 10 شب ديگر تمام كرديم پس وعده پروردگارش به 40 شب تمام شد .