حكم تغليب سخن گفت و مراد وى برگشت قومش به آئين كفر بود نه خودش .
وَ أُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ
« 1 » سؤال 322 : با اينكه ساحران با ميل و رغبت خود در پيشگاه پروردگار پس از تحقق معجزه بدست حضرت موسى عليه السّلام سجده كردند چگونه مىفرمايد :
« وَ أُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ »
( با توجه به اينكه القى دلالت بر افكنده شدن توسط ديگرى دارد ) جواب : وقتى كه تمام شبهات آنان بواسطه ديدن معجزههاى موسى عليه السّلام بر طرف شد ناچار به انجام سجده شدند ، پس گويا كسى آنها را در مقابل پروردگار به عنوان تصديق خدا و رسول به خاك انداخته است .
قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ رَبِّ مُوسى وَ هارُونَ
« 2 » سؤال 323 : گفتار ساحران پس از سجده در چند سورهء قرآن مانند طه و شعراء و همين سوره ولى به صورتهاى مختلف ذكر شده است . با اينكه يك جريان بيشتر نبوده و يكبار بيشتر اتفاق نيفتاده چرا عبارت مختلف است ؟
جواب : آنان به زبان خود كه عبرى بوده سخن گفتند ولى خداوند معناى سخن آنها را به زبان عربى مكررا ذكر كرده چرا كه حكمت اقتضاى تكرار مىكرده . پس يك جا ترجمه مطابق لفظ آنان و جاى ديگر نقل به معنا فرموده است در زبان عربى رايج است كه كلام را با تفنّن و اسلوبهاى گوناگون ذكر كند تا ملالآور نباشد .
هامش
( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 120 : و ساحران را به سجده انداخت .
( 2 ) . سورهء اعراف ، آيهء 121 : ساحران گفتند : ما ايمان به خداى جهانيان آورديم . ما ايمان به خداى موسى و هارون آورديم .