هم فى الليل و النهار » « 1 » مىباشد .
إِنْ عُدْنا فِي مِلَّتِكُمْ بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللَّهُ مِنْها
« 2 » سؤال 321 : قوم حضرت شعيب آن حضرت را با گفتن :
« لَنُخْرِجَنَّكَ يا شُعَيْبُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا »
« 3 » دعوت به برگشت به آئين كفر مىكردند و حضرت نيز در پاسخ مىفرمود : به كفر برنگرديم پس از آنكه خدا ما را از آن نجات داده است . چگونه چنين مىفرمود : درحالىكه حضرت شعيب هرگز كافر نبوده است و انبياء عليهم السلام هيچگاه مرتكب كبائر و بخصوص كفر نشدهاند ؟
جواب : در زبان عربى عاد به معناى شكل گيرى ابتدايى نيز به كار مىرود .
چنان كه خداوند مىفرمايد :
« حَتَّى عادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ »
« 4 » يعنى از همان ابتداى امر چنين گرديد . ( پس معناى قول حضرت شعيب اين است كه : ما وارد نشويم در مذهب شما ) جواب دوّم : آنها از باب غلبه جماعت بر شخص واحد چنين گفتند زيرا
« الَّذِينَ آمَنُوا مَعَكَ »
« 5 » را عطف بر ضمير « ك » در
« لَنُخْرِجَنَّكَ »
كردند و مؤمنان به حضرت شعيب ابتدا كافر بودند و سپس ايمان آورده بودند و لذا درخواست برگشت به آئين قبلى از همه آنها و منجمله حضرت شعيب نمودند و حكم به تغليب كردند و لذا حضرت در پاسخ آنها مطابق همين
هامش
( 1 ) . مكر آنان در شبانهروز .
( 2 ) . سورهء اعراف ، آيهء 89 : اگر ما به جمع شما برگرديم پس از آنكه خدا ما را از آن نجات داده است .
( 3 ) . سورهء اعراف ، آيهء 88 : حتما تو را اى شعيب و كسانى را كه با تو ايمان آوردهاند از شهر خود بيرون مىكنيم يا آنكه بايد به جمع ما برگرديد .
( 4 ) . سورهء يس ، آيهء 39 : تا مانند شاخه خرما ( زرد و لاغر ) بازگردد .
( 5 ) . سورهء اعراف ، آيهء 88 : كسانى كه با تو ايمان آوردند .