دنيا باشد كه مطابق شأن نزول آيه شريفه نيست چرا كه اين آيه تأييد صداقت عيسى عليه السّلام در مقام پاسخگويى آن حضرت در قيامت است . ( يعنى خداوند از حضرت عيسى عليه السّلام در قيامت سؤالاتى مىكند و آن حضرت نيز صادقانه جواب مىدهد و خداوند بر صداقت آن حضرت صحّه مىگذارد ) . پس مراد چيست ؟
جواب : منظور صدق مستمرّ صادقان در دنيا و آخرت است . قتاده مىگويد : در روز قيامت دو نفر راستگو هستند كه فقط يك نفر از صدق خويش بهره مىگيرد . يكى ابليس است كه مىگويد :
« إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَ وَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ
« 1 » » و صدق او بىفائده است چون در دنيا دروغ گفته و ديگر حضرت عيسى عليه السّلام كه در دنيا و آخرت صادق بود و صدق او نافع است .
لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما فِيهِنَّ
« 2 » سؤال 263 : موجودات آسمانى و زمينى هم از عقلاء هستند و هم از غير عقلاء پس چگونه با گفتن ما عقلا را غالب بر غير عقلاء معرفى نمود ؟
جواب : ما كه در اصل وضع شده اقتضا مىكند كه شامل تمامى عقلا و غير عقلا به صورت عام بگردد و من كه در اصل وضع شده شامل غير عقلا نمىشود . پس استعمال ما به لحاظ وضع مقصود را بهتر مىرساند .
هامش
( 1 ) . سورهء ابراهيم ، آيهء 22 : همانا خداوند به حق به شما وعده داد و من به خلاف حقيقت بر شما هيچ حجت و دليل قاطعى ( براى وعده دروغ خود ) نياوردم .
( 2 ) . سورهء مائده ، آيهء 120 : براى خداست پادشاهى آسمانها و زمين و آنچه در آن است .