سؤال 260 : اگر حضرت عيسى عرض مىكرد « ان تعذبهم فانهم عبادك و ان تغفر لهم فانك انت العزيز الرحيم » « 1 » مناسبتر بود . پس چرا خدا را در اين مقام با عزّت و حكمت ستود نه با عزت و رحمت درحالىكه مغفرت با رحمت تناسب دارد نه با حكمت ؟
جواب : معناى آنچه كه به خدا عرض كرده اين است كه : خدايا اگر تو آنها را عذاب كنى آنها بندگان تو هستند و مالك مطلق حقيقى در مورد بندگان خود هرگونه تصرفى كه بكند مباح و جايز است و اگر آنان را ببخشى تو عزيز و حكيم هستى كه با ترك عقوبت و انتقام از گناهكاران از عزّتت چيزى كاسته نمىشود و هر چه انجام بدهى خواه عذاب و خواه آمرزش از روى حكمت است پس همينطور كه حضرت عرض كرده مناسبتر است .
يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ
« 2 » سؤال 261 : چگونه مىفرمايد : روز قيامت صداقت صادقين به نفع آنهاست ، درحالىكه صداقت صادقان هم در دنيا و هم در آخرت به نفع آنهاست ؟
جواب : نفع صدق در آخرت ورود به بهشت و نجات از آتش جهنم است درحالىكه نفع آن در دنيا از آن كمتر است كه گويا نسبت به آخرت هيچ است پس به همين جهت ذكر نشده است .
سؤال 262 : در صورتى كه مراد اين آيه صدق در آخرت باشد كه مفيد نيست چرا كه آخرت دار عمل نمىباشد و در صورتى كه منظور صدق در
هامش
پس تو با عزت و حكمتى .
( 1 ) . اگر آنان را عذاب كنى پس بدرستى كه آنان بندگان تو هستند و اگر آنان را بيامرزى پس تو با عزت و رحمتى .
( 2 ) . سورهء مائده ، آيهء 119 : روزى كه راستگوئى راستگويان به آنان سود مىبخشد .