جواب : چون نياز به رزق و روزى محسوستر است و لذا فقط آن را ذكر فرمود .
جواب دوّم : كسى كه طعام مىخورد لابد بايد تغوّط كند و اين تعبير قبح بيشترى از منعم بودن دارد و لذا فقط طعام را ذكر كرد .
قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهادَةً قُلِ اللَّهُ
« 1 » سؤال 268 : اين آيه اقتضاء مىكند كه خداوند تعالى مصداق شيئى باشد و لذا بايد بتوان او را به اين كلمه مانند حىّ و قيوم خطاب و ندا كرد . آيا درست است ؟
جواب : ندا و خطاب خداوند در صورتى صحيح است كه دلالت بر مدح و ستايش و صفت كمال مانند حىّ و قيّوم براى او بنمايد و گرنه نداء پروردگار به آنچه كه قابل اطلاق بر وى باشد صحيح نيست همانطوركه موجود و ثابت قابل اطلاق بر خداوند سبحان هستند ولى نمىتوان با آنها خداوند را ندا و خطاب كرد . اين پاسخى است كه علماء ذكر كردهاند .
قُلِ اللَّهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ
« 2 » سؤال 269 : در صحت ادعا و ثبوت شرعى آن استشهاد به خداوند از طرف مدّعى پذيرفته و كافى نيست . چگونه به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد : « بگو خدا شاهد من است ؟ » « 3 »
هامش
( 1 ) . سورهء انعام ، آيهء 19 : بگو بالاترين گواه چه چيزى است ؟ بگو خداوند .
( 2 ) . سورهء انعام ، آيهء 19 : بگو خدا گواه است بين من و شما و اين قرآن بر من وحى شده است .
( 3 ) . جمعى از مفسران گفتهاند : عدهاى از مشركان مكه نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آمدند و گفتند : تو چگونه پيامبرى هستى كه هيچكس با تو موافق نيست و حتى يهود و نصارى بر اساس تورات و انجيل بر رسالت تو گواهى ندادند . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : خداوند گواه و شاهد حقانيّت دعوت من است و بهترين دليل آن اين