عَلَيْهِمْ
« 1 » سازگار است ؟
جواب : معناى اين آيه اين است كه : خداوند براى آنها ورد به بيت المقدس را واجب كرد به شرط جهاد و جنگيدن با دشمنان آن . پس وقتى كه از جنگ سرباز زدند فرمود : ورود به آن سرزمين بر آنان حرام است .
جواب دوّم : هر كدام از آنها عام است و احتياج به خاص دارد پس وجوب ورود براى مطيعان و حرمت براى متخلفان است .
جواب سوّم : تحريم موقت يعنى 40 ساله ولى وجوب غير موقّت بوده است . پس معنا اين است كه بعد از گذشت 40 سال ورود به آن سرزمين بر آنها واجب است .
البته اين جواب در صورتى صحيح است كه در آيه
« فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ »
اربعين را ظرف گرفته و بواسطه محرمة منصوب بخوانيم ولى اگر آن را ظرف يتيهون قرار بدهيم كه بر آن مقدم گشته تحريم ابدى است و نمىتواند جواب اين سؤال واقع شود . چرا كه تقدير در اين صورت اين است : فانها محرمة عليهم ابدا يتيهون فى الارض اربعين سنة . « 2 » و اين مطلب مورد اختلاف مفسّران است . فرّاء اربعين را بواسطه محرمة و يتيهون نصب داده ولى زجاج آن را تنها بواسطه محرّمة نصب داده است و نقل كرده كه تحريم ابدى بوده و بنى اسرائيل بعد از 40 سال هم وارد بيت المقدس نشدند . ديگران نقل كردهاند كه : باقيماندگان از بنى اسرائيل
هامش
( 1 ) . سورهء مائده ، آيهء 26 : پس همانا آن بر آنها حرام شده است چهل سال كه در بيابان سرگردان مىباشند .
( 2 ) . آن سرزمين بر آنها حرام شده است براى هميشه ، آنان در آن بيابان به مدت چهل سال سرگردان مىشوند .