( 110 ) - فرّاشآباد ، آثار عمارتى
( ديولافوا ، آثار صنايع قديم ايران )
شاه گويد : ( داريوش ) پسر اردشير شاه بود ، اردشير پسر خشيارشا ( شاه ) ، خشيارشا ( شاه ) ، پسر داريوش شاه ، ( داريوش پسر وشتاسپ ) هخامنشى . اين اپدانه را بفضل اهورمزد ، اناهيتا ، مثر ، ما ( ساختيم ؟ ) اهورمزد ، اناهيتا ، مثر مرا و سلطنتم و آنچه را ، كه ما كردهايم ، ( ؟ ) نگاه دارند .
دوّم - دو لوحهء كوچك در 1304 ( 1925 - 1926 م ) در همدان بدست آمد ، كه يكى از طلا و ديگرى از نقره است . داريوش روى اين دو لوحه به زبان پارسى و خطّ ميخى سطورى نويسانده ، كه مضمونش چنين است :
« اين است مملكتى كه دارم ، از سكها ، كه پشت سغد هستند تا كوشيا ( حبشه ) از هند تا سپرد ( ليديّه ) ، كه اهورمزد ، كه بزرگترين خدايان است ، به من عطا كرده ، مرا و نيز خاندانم را اهورمزد نگاه دارد » .
تاريخ ايران باستان ( تاريخ مفصل ايران قديم ) ( فارسى ) — صفحة 1613
مساهمون: حسن پيرنيا ( مشير الدوله )
ص١٦١٣