تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ايران باستان ( تاريخ مفصل ايران قديم ) ( فارسى ) — صفحة 1616

مساهمون:

ص١٦١٦
5 - بر پارچه‌هاى گلدانهائى ، كه در شوش هيئت فرانسوى در زمان رياست دمرگان يافته بسه زبان نوشته‌اند : « خشيارشا » - « اردشير » - « شاه » « 1 » . 6 - چند مهر از اشخاص متفرقه بدست آمده ، كه داراى اين اسامى است : الف - ارشك نام پسر آثيابئوشنه . ب - هدخىى . . . . . . . ثدث . ج - دشداسك . د - وهىىويش‌داپاى . ه - من‌خرشادشىيا . گمان ميكنند كه آخرى از خشيارشا است .

هفتم - آثار فيروزآباد ، سروستان و فراش‌آباد

در خاتمه لازم است كلمه‌اى چند در باب اين آثار گفته شود .

فيروزآباد

در فيروزآباد ، يعنى در محلّى ، كه در بيست فرسنگى شيراز از طرف جنوب و بمسافت ده فرسنگ تقريبا از كازرون واقع است ، خرابه‌هاى بنائى ديده مىشود ، كه آن را چنين توصيف كرده‌اند « 2 » : بنائى است به طول 103 مطرونيم در عرض 55 مطرونيم . مدخل عمارت از طرف شمال است و در مقابل چشمهء آب زلالى ، كه دور آن ديوارى ساخته بودند . بناى مذكور عبارت از طالار بزرگى است ، كه سقف آن طاق است و بواسطهء رواق بزرگى با فضاى بيرون راه دارد . طول رواق 27 مطر و عرض آن 12 مطر است . از طرف راست و چپ طالار مزبور دو اطاق طاقى است ، كه با طاقچه‌هاى كوچك تزيين شده و پشت اين اطاقها سه اطاق مربعى ، كه هريك داراى گنبدى است . پهلوهاى گنبدها به 13 مطر ميرسد و بلندى گنبدها از سطح زمين 22 مطر است . حياط جلو طالار 39 مطر مربع وسعت دارد . ديوارها خيلى ضخيم است . ديوارهاى اطاق‌ها 4 مطر و سه ربع و ساير ديوارها از 2 تا سه مطر ضخامت دارد . تمام بنا از آجر سرخى است ، كه خوب پخته‌اند و ملاط از آهك و ماسه تركيب
هامش
( 1 ) - تلمن چنين نوشته ، ولى ( كوسّويچ ) گويد ، كه اين پارچه‌ها از چهار گلدان است ، گلدانها از مرمر سفيد بوده و داراى كتيبه‌اى بپارسى ، عيلامى ، آسورى و آرامى . اكتشاف آن را هم در خرابه‌هاى شوش به ( لفتوس ) نسبت ميدهند . ( 2 ) -G . Perrot et Ch . Chipiez . Histoire de l'Art dans l'Antiquite . t . v . p . 564 - 5 ,. ( پرّووشىپيه ، تاريخ صنايع قديمه ، ج 5 ، ص 584 )Paris . 1890