جهان بينش نابينا گرديده بود بسمرقند فرستاد سپس فارس را بپسر خود عمر شيخ سپرده با شاهزادگان خاندان مظفّرى عازم اصفهان شد ولى قبل از رسيدن به اين شهر فرمان داد تا در تاريخ دهم ماه رجب سال 795 در قريهء ماهيار ولايت قمشه جميع افراد آل مظفّر را از بزرگ و كوچك كشتند و بقيّه را هم حكّام تيمورى در ولايات بقتل آوردند .
عدد مقتولين اين خانواده را بدست كاركنان تيمور هفتاد نوشتهاند . خلاصه اين خاندان بزرگ كه بر اثر وجود شاعر بزرگوار خواجه حافظ شيرازى نامى بلند در تاريخ ادبيّات ايران گذاشتهاند به اين شكل فجيع از ميان رفت و اثرى از آنان جز اين نام نيك باقى نماند .
سلاطين آل مظفّر اگرچه مردمانى رشيد و شمشيرزن و مروّج علم و ادب بودند ولى تعصّب و قساوت بر مزاج ايشان غلبه داشت مخصوصا نفاق و برادركشى و كور كردن چشم يكديگر از حركاتى بود كه حتى شاه شجاع نيز با آن علم و فضل از آن بىنصيب نبود و همين امور از علل عمدهء برافتادن دولت ايشان بود ، مدّت حكمرانى اين سلسله هفتاد و دو سال است از 723 تا 795 و قلمرو ايشان فارس و كرمان و يزد و اصفهان و بعضى قسمتها از خوزستان .
اسامى سلاطين آل مظفر و زمان هريك
1 - امير مبارز الدين محمد بن مظفر بن منصور بن غياث الدين حاجى از 723 تا 760
2 - شاه محمود بن امير مبارز الدّين محمّد از 760 تا 777
3 - سلطان عماد الدّين احمد بن امير مبارز الدّين محمّد از 760 تا 795
4 - شاه نصرة الدّين يحيى بن امير مبارز الدّين محمّد از 760 تا 795
5 - شاه شجاع بن امير مبارز الدّين محمّد از 760 تا 786
6 - سلطان زين العابدين بن شاه شجاع از 786 تا 790
7 - شاه منصور بن شاه مظفّر بن امير مبارز الدّين محمّد از 790 تا 795
تاريخ ايران از آغاز تا انقراض سلسله قاجاريه ( فارسى ) — صفحة 586
مساهمون: عباس إقبال آشتياني
ص٥٨٦