زمستان در مازندران در صفر 795 از راه رى و سلطانيّه و كرهرود ( سلطان آباد عراق ) بشوشتر رفت و شاه منصور مظفّرى كه در اين تاريخ در آن حدود استقلالى داشت از جلوى تيمور بشيراز گريخت و تيمور بتعقيب او راه اين شهر را پيش گرفت .
به تفصيلى كه در احوال شاه منصور ديدهايم تيمور در جنگى سخت در نزديكى شيراز امير دلاور مظفّرى را كشت و سلسلهء آل مظفّر را برانداخت و فارس را بعمر شيخ سپرده خود باصفهان آمد و پس از چند روز اقامت در آنجا بعزم جنگ با سلطان احمد جلاير و قرامحمّد قراقويونلو عازم آذربايجان و عراق عرب گرديد .
امير تيمور قرامحمّد را مغلوب و آققويونلويان را به سختى منهزم ساخت و در شوّال 795 به قصد بغداد حركت كرد .
سلطان احمد كه تاب مقاومت نداشت بغداد را رها كرده بشام گريخت و تيمور بدرخواست مردم بغداد بفتح قلعهء تكريت كه در آن تاريخ آشيانهء فساد براى عابرين و كاروانيان شده بود رفت و به زحمت زياد آنجا را گشود و از سر مدافعين آنجا كلّه منارهها ساخت و بعد از مطيع كردن واسط و بصره به طرف الجزيره رهسپار گرديد . در اين سفر بتاريخ ربيع الاوّل 796 عمر شيخ كه بملاقات پدر مىآمد در چهار منزلى بغداد بتير مردم آنجا بقتل رسيد ، تيمور هم پسر او پيرمحمّد را بجاى پدر بحكومت فارس فرستاد .
تيمور بقيهء سال 796 را بگشودن بلاد ارمنستان و گرجستان و سركوبى تركمانان اشتغال داشت و زمستان را براى ييلاق بعراق عرب آمد و در همين هنگام بود كه خبر هجوم مجدّد توقتمش خان بدربند و ارّان رسيد و تيمور بشتاب تمام به آن سمت شتافت و از آنجا بدشت قبچاق حمله برد .
در اين سفر كه در ربيع الثانى سال 797 شروع شده تيمور در كنار نهر ترك در شمال قفقازيه توقتمش را بار ديگر شكست داد و بدنبال او از ولايت چركس و قزّاق گذشت و در روسيّه داخل شد و شهر مسكو را نيز گرفت و بعد از غارت آن نواحى بآذربايجان مراجعت نمود سپس بخواباندن شورشهائى كه در غياب او در نهاوند و سيرجان
تاريخ ايران از آغاز تا انقراض سلسله قاجاريه ( فارسى ) — صفحة 633
مساهمون: عباس إقبال آشتياني
ص٦٣٣