و يزد و آذربايجان برپا شده بود پرداخت آنگاه حكومت آذربايجان را بميرانشاه سپرد و خود در شوّال 798 بسمرقند عازم گرديد و سال بعد خراسان و هرات را هم بپسر ديگر خود شاهرخ واگذاشت .
فتح هندوستان در 801
بعد از مراجعت تيمور از يورش پنج ساله ابتدا خيال او اين بود كه به طرف ختا و ختن يعنى ماوراء كاشغر و چين اصلى حمله ببرد امّا معلوم نيست بچه علّت در آن تاريخ فتح هندوستان را مقدّم دانست و بنام جهاد با كفّار آن ديار در غرّهء ذى الحجهء سال 800 بكابل آمد و پس از سركوبى افغانان حدود كوه سليمان از درهء خيبر گذشت و در اوايل سال 801 از سند عبور نمود
سلطنت سند و پنجاب در اين تاريخ در دست سلطان محمود دوم از ملوك تغلقيّه يعنى سلسلهء پسران محمّد تغلق بود كه در دهلى مقر داشت .
چون تيمور از شطّ سند گذشت ابتدا بتسخير قلعهء بطنير از مهمترين قلاع پنجاب همّت گماشت و پس از شش روز عاقبت آنجا را در 27 صفر فتح كرد و قريب 000 ، 10 نفر از هندوان را كشت سپس راه دهلى را پيش گرفت لشكريان تيمور و سلطان محمود در هفتم ربيع الثانى 801 در محل پانىپت در نزديكى دهلى روبرو شدند و در اين جنگ كه غلبهء كلى با تيمور شد قريب 000 ، 100 نفر از مردم هند بدست ياران تيمور بقتل رسيدند و سلطان محمود بدهلى گريخت و تيمور در دهم آن ماه بر دهلى دست يافت و لشكريان او بغارت آن شهر پرنفايس دست زدند و تا پانزده روز در آنجا بودند . در اين موقع تيمور بر اثر رسيدن خبر طغيانهائى كه در ايران روى كرده بود بشتاب دهلى را ترك گفت و پس از تقسيم بلاد ملوك تغلقيّه بين سران سپاهى خويش از راه افغانستان بسمرقند برگشت .
يورش هفت ساله ( 802 - 807 )
در موقعى كه امير تيمور بسمرقند برگشته بود به او خبر رسيد كه پسرش ميرانشاه بر اثر سقوط از اسب در حين شكار اختلال دماغ پيدا كرده و به اين علّت هم حركاتى ناشايست از او