ذكر وقايع سنهء نهصد و سى و نه هجرى [ موافق سال نهصد و بيست و نهم از رحلت خير البشر ] « 1 »
در اين سال حضرت جنّتآشيانى محمد همايون پادشاه عزيمت تسخير قلعهء كالنجر فرمودند و بعد از اندك محاصره راجهء آنجا وسايل برانگيخته طلب صلح نمود و اظهار اطاعت و انقياد كرده « 2 » و آن حضرت از سر جريمهء او درگذشت و به دفع ببن « 3 » و بايزيد متوجه گشت . « 4 »
و آنچه در اين سال در ايران سانح شده اين است كه جمعى از ارباب حسد در مقام استيصال مير جعفر ساوجى كه وزير ايران بود ، درآمدند و سخنان غير واقع از او به عرض شاه طهماسب رسيد . و در غرّهء محرم به ناحق حكم قتل آن وزير صادر شد . و بعد از كشته شدن او احمد بيگ تركمان كه سابق وزير دورميش خان بود ، « 5 » به منصب وزارت رسيد . و مير غياث الدين منصور كه از غايت شهرت محتاج به تعريف نيست ، در اين سال از صدارت معزول شد و مير معز الدين محمد اصفهانى به آن منصب مقرر گشت .
و عبيد اللّه خان اوزبك از ابو سعيد خان ، ولد كوچم خان رخصت حاصل نموده عزيمت تسخير هرات نمود . و هرويان حصارى شدند و مدت محاصره امتداد يافت و كار بر محصوران به غايت تنگ شد . و پادشاه ايران در استعداد يورش خراسان شد . « 6 »
و سلطان بهادر ، حاكم گجرات چون قلعهء ماندو را مسخر گردانيد ، و سلطان محمود خلجى
هامش
( 1 ) . نسخ بياض است . حاشيه ق : 939 .
( 2 ) . اكبرنامه : « دوازده من طلا با ديگر اسباب پيشكش فرستاد . »
( 3 ) . نسخ : بىنقطه . نقطهگذارى از اكبرنامه .
( 4 ) . اكبرنامه : « متوجه قلعهء چنار شد . »
( 5 ) . روضة الصّفويّه : ( ص 416 ) : « و پيوسته منتظر الوزارت مىزيست . . . » .
( 6 ) . روضة الصّفويّه : « . . . با سپاه آذربايجان عازم خراسان گرديد . »