و برترى و امتياز آن بخرج داده ، او را از مردم آن شهر دانسته است . وى معاصر شاه عباس اول بوده و كتاب خود ، زينة المجالس ، را بشيوهء كتاب جوامع الحكايات عوفى تأليف نموده و در مقدمهء آن گفته است كه آن را به خواهش يكى از دوستان در سال 1004 ه فراهم آورده و درين راه از كتابهاى مختلفى استفاده كرده است كه اهم آنها عبارتند از : جوامع الحكايات عوفى ، نزهة القلوب ، روضة الصفا ، كشف الغمه ، تاريخ ابو حنيفهء دينورى ، حبيب السير ، وفيات الاعيان ، بهجة المباهج تأليف حسن بن حسين سبزوارى ، نگارستان غفارى ، عجائب المخلوقات قزوينى - الفرج بعد الشدة ، تاريخ حافظ ابرو . - با مطالعه در متن كتاب استفادهاش از كتابهاى متعدد ديگرى نيز روشن مىگردد كه منابع اطلاعات و حكايات و روايات او هستند مثل تاريخ ابو الفضل بيهقى ، لطايف الطوايف ، تاريخ الحكماى شهرزورى و كتابهاى ديگرى كه از آنها نام نبرده ولى مىتوان ردّ پاى آنها را به آسانى شناخت .
اين كتاب همچنانكه گفته شد بشيوهء عوفى در جوامع الحكايات تأليف شده منتهى بر شمارهء بخشهاى آن افزوده شده و عدد آنها به 9 رسيده است كه هركدام « جزء » نام دارند و هر جزء بده فصل منقسم گرديده است .
با مراجعه بجزءها و فصلهاى كتاب ملاحظه مىشود كه ارزش تاريخى آن بر ارزشهاى ديگر آن مىچربد زيرا مجدى درين كتاب مقدار زيادى مطلبهاى تاريخى و گاه جغرافيايى را ذكر كرده و آنها را با بعضى حكايتها و قصهها همراه نموده است .
وى در جزء اول از كتاب خود بعد از اثبات وجود خداوند و اثر مشيت الهى مىپردازد بذكر معجزات انبيا از آدم صفى ببعد ، و بيان كرامتهاى اوليا ، و
هامش
- دسترس نداشتم از نسخهء خطى شمارهء 239 .Orدر كتابخانهء موزهء بريتانيا استفاده كردم . - و نيز رجوع شود بتوضيحات چارلز ريو در فهرست نسخههاى خطى فارسى كتابخانهء موزهء بريتانيا ، ص 758 - 759 و 1004 ، و ضميمهء فهرست ياد شده ، ص 249 - 250 . - و بنگريد بترجمهء تاريخ ادبيات فارسى ، هرمان اته ، ص 235 و 257 .