مير عبد الرزاق نوشته در سومين سال پادشاهى جهانگير ( 1017 ه ) خطاب معتمد خان و در دورهء شاهجهان عنوان ميربخشى نصيبش گشت و مدارج ترقيش بشرح در مآثر الامرا آمده است . وفاتش بسال 1049 ه اتفاق افتاد .
اثر مهمش كتاب اقبالنامهء جهانگيرى است در سه مجلد كه بنام جهانگير پادشاه نوشته شده و مطالب جلدهاى سهگانهء آن چنين است : مجلد اول :
مجملى از احوال نياكان جهانگير پادشاه ، از امير تيمور گوركان تا وفات همايون پادشاه ( 963 ه ) ؛ مجلد دوم : تاريخ سلطنت جلال الدين اكبر پادشاه ( 963 - 1014 ه ) ؛ مجلد سوم : تاريخ پادشاهى جهانگير پادشاه ( 1014 - 1037 ) .
اين كتاب در سه جلد در لكنهو بسال 1870 ميلادى چاپ شد . نسخهء اول اين كتاب در سال 1029 يعنى پانزدهمين سال جهانگيرى در كشمير بدان پادشاه تقديم شد ولى مؤلف بعد از آن مطالب خود را تا وفات جهانگير و جلوس شاه جهان بسال 1037 بر كتاب افزود . اين كتاب با انشايى روان و درست نوشته شده ولى چون محمد شريف بقول مير عبد الرزاق سابقهء تاريخ نويسى نداشت بسيارى از وقايع را ضمن تحرير از قلم انداخته است . عبارت شاهنواز درين باب چنين است : « اگرچه در تاريخدانى شهرتى داشت اما از اقبالنامهء جهانگيرى كه بعبارت سليس و مربوط نوشتهء كلك اخبار طراز اوست معلوم مىشود كه سليقهء تاريخنويسى نداشت ، چه با وصف عهدهء عهدنويسى اصلا بجزئيات ضرورى نپرداخته ، بلكه معظم وقائع را هم با حذف و اسقاط بسيار بقيد تحرير كشيده » .
46 - مجدى
سيد مجد الدين محمد بن ابى طالب الحسنى از مؤلفان قابل توجه اولهاى سدهء يازدهم هجريست . از احوال او اطلاع مشروح ندارم « 1 » . چارلز ريو به علت توجه خاصى كه او به وصف كاشان
هامش
( 1 ) - اطلاعم ازو فعلا منحصرست باثرش بنام زينة المجالس كه چون به نسخههاى چاپى آن -