ايجاد داستانى باقتفاء گذشتگان پرداخته باشند شاعران زيرين را مىتوان در اينجا ياد كرد . ترجمهء حال بعضى ازين گروه كه شهرت بيشترى دارند ، در شمار شاعران عهد و در بخش مربوط بدانان درين جلد خواهد آمد و دربارهء بعضى ديگر به همين اشاره كه اينجا مىكنم بسنده مىشود :
از جملهء شاعران قديم عهد صفوى ضميرى اصفهانى ( م 973 ه ) است كه به غير از ديوانهاى متعدد غزل كه ترتيب داده بود چند منظومهء داستانى داشت بنامهاى :
ناز و نياز ، وامق و عذرا ، ليلى و مجنون ، اسكندرنامه و بهار و خزان .
شاعر پركار ديگرى بنام قاسمى گنابادى ( م 982 ه ) ليلى و مجنون و خسرو و شيرين نظامى گنجهيى را بهمراه منظومههاى ديگرى كه ديدهايم تقليد نمود .
محمد قاسم خان موجى ( م 979 ه ) شاعر و امير معاصر همايون پادشاه و جلال - الدّين اكبر پادشاه يوسف و زليخا و ليلى و مجنون داشت .
بدرى كشميرى معاصر و ستايشگر عبد اللّه خان ثانى پادشاه معروف ازبك ( 991 تا 1006 ه ) در مقدمهء قصهء ذى القرنين چنان كه خواهيم ديد مدّعى سرودن مثنويهاى متعدّدى بود .
سعد الدين رهايى خوافى ( مرده در حدود 983 ه ) معاصر جلال الدين اكبر پادشاه ليلى و مجنونى بنظم آورد .
عبدى بيگ شيرازى ( م 988 ه ) كه دو خمسه ترتيب داده است ، منظومههاى دفتر درد و جام جمشيدى را در برابر خسرو و شيرين - مجنون و ليلى و خزائن - الملوك را بروزن ليلى و مجنون - هفت اختر و انوار تجلّى را باستقبال از هفت گنبد - آيين سكندرى و فردوس العارفين را در برابر شرفنامه و اقبالنامه سرود .
محمود بيگ سالم تبريزى منظومههاى مهر و وفا ، ليلى و مجنون ، يوسف و زليخا را سرود . وى معاصر بود با شاه تهماسب صفوى ( 930 - 984 ه )
وحشى بافقى ( م 991 ه ) منظومههاى فرهاد و شيرين و ناظر و منظور را سروده است .
تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — صفحة 595
مساهمون: ذبيح الله صفا
ص٥٩٥