سرگذشتش تا ضربت خوردن و مردن را شاعرى ديگر باسم ابو طالب فندرسكى اصفهانى تمام كرد ، و در سال 1135 ه شاعرى بنام « نجف » كه مىخواست حملهء حيدرى باذل را تمام كند ، آن قسمت از سرودهء ابو طالب اصفهانى را بر اثر باذل افزوده است .
مأخذ حملهء حيدرى دربارهء زندگانى محمّد كتاب معارج النبوّة و مدارج الفتوة تأليف معين الدين بن شرف الدين حاجى محمد فراهى معروف به ملا مسكين يا معين مسكين ( م 954 ه ) « 1 » است .
ناظم اصلى اين منظومه همچنانكه گفتهام ميرزا محمد باذل ملقب به « رفيع - خان » « 2 » است . نسب او بخواجه شمس الدين محمد صاحبديوان جوينى مىرسيد و خاندانش پيش از انتقال بهند در مشهد بسر مىبرد . عمش ميرزا محمد طاهر ملقب به « وزير خان » در عهد سلطنت شاهجهان ( 1037 - 1068 ه ) از مشهد بهند رسيد و در شمار ملازمان اورنگ زيب عالمگير درآمد و بعد از جلوس عالمگير بر تخت پادشاهى ( 1069 ه ) بنوبت صوبهدار برهانپور و اكبرآباد و مالوه شد تا بسال 1083 بدرود حيات گفت .
ميرزا محمد طاهر دو برادر داشت : نخست ميرزا جعفر سروقدّ كه سه پسر او نور الدين محمّد خان و فخر الدين محمّد خان و كفايت خان بهند رفتند و منصبها
هامش
( 1 ) - رجوع شود به « كشف الظنون » ، ستون 1723 - 1724 .
( 2 ) - دربارهء او بنگريد به :
* مآثر الامرا ، مير عبد الرزاق خوافى ، ج 3 ، كلكته 1891 ، ص 940 .
* بهارستان سخن ، مير عبد الرزاق خوافى ، مدراس 1958 ، ص 618 - 619 .
* سروآزاد ، لاهور 1913 ، ص 141 - 142 .
* حماسهسرايى در ايران ، تهران چاپ سوم ، 1352 ، ص 379 - 383 .
* رياض الشعرا ، واله داغستانى ، خطى .
* صحف ابراهيم ، خطى .
* نتايج الافكار ، بمبئى 1336 ، ص 111 .
* كلمات الشعراء ، محمد افضل سرخوش ، چاپ هند ص 10 - 11 .