تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — صفحة 589

مساهمون:

ص٥٨٩
بود آيت شعر در شان من * كه مشهور دهر است ديوان من نه در خمسه‌ام نكتهء خامى است * مرا پنجه در پنجهء جامى است
غزونامهء اسيرى بدين بيتها آغاز مىشود :
بنام خدايى كه بخشنده اوست * برآرندهء كام هر بنده اوست خداى زمين و خداى زمان * خداوند روزى ده غيب دان
و در آخر كتاب در تاريخ ختم آن گويد :
بود ختم برخير انجام او * كه اين نامه شد ختم بر نام او بكن سال تاريخ او را طلب * حساب از « صفات النبى العرب »
و « صفات النبى العرب » 967 است « 1 » . حملهء حيدرى منظومهء دينى معروفيست در سرگذشت پيامبر و على و كوششهايى كه امام نخستين شيعيان در نشر اسلام و برانداختن دشمنان رسول كرد ، و سرگذشت وى بعد از مرگ پيامبر تا پايان خلافت و كشته شدن . اين مثنوى طولانى شروع مىشود بستايش خداوند و نعت پيامبر اسلام و امامان تا بدوازدهمين آنان و آنگاه داستان بدينگونه آغاز مىگردد :
چنين گفت دانندهء داستان * رسانندهء قصه از راستان از آن پيش كاحكام ربّ جليل * رساند بشاه رُسُل جبرئيل چنين داشت عادت شه انبيا * كه اكثر برفتى برون از سرا بكوهى كه حرّا بُد او را لقب * شدى شهريار قريشى نسب
و پس از آن داستان بعثت و باقى رويداده‌هاى دوران حيات محمّد باضافهء بسيارى روايتها و داستانها دربارهء كرامتهاى او و شجاعتها و جنگاوريهاى على و قضيهء غدير خم ، مرگ پيامبر و جانشينى ابو بكر و عمر و عثمان و واقعه‌هاى عهد آنان براى على و خاندان محمد ، خلافت عثمان و كشته شدن او . . . اين قسمت از حملهء حيدرى در حدود 24000 بيت و گويندهء آن ميرزا محمد باذل ملقب به « رفيع خان » است و باقى كتاب در باب خلافت على بن ابى طالب و
هامش
( 1 ) - حماسه‌سرايى در ايران ، ص 384 و مأخذى كه آنجا نشان داده‌ام .
تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — صفحة 589 | ذبيح الله صفا