اين سيد على خان يعنى صدر الدين على بن معصوم بن احمد معروف به سيد على خان مدنى و ملقب به كبير ( م 1118 ه ) صاحب سلافة العصر و كتاب طراز اللعة و چند كتاب ديگر از اديبان بسيار معروف زمان خود و از عالمان بزرگ شرعى بوده و بعد ازين بنام و اثرهايش اشاره خواهد شد .
نواب صمصام الدوله ( مير عبد الرزاق ) يكى ديگر از اعقاب غياث الدين منصور را نام مىبرد كه باسم نياى خود موسوم بوده و در شعر « فكرت » تخلص مىكرده است ، و مىگويد كه همشيره زادهء مير محمد زمان مشهديست و قسمتى از دوران جوانى را در شيراز و اصفهان گذرانده و سپس بهندوستان رفته و ملازم عالمگير پادشاه ، اورنگ زيب ( 1069 - 1118 ه ) شده و « منصب پانصدى » يافته است ؛ و چند مطلع مطبوع از غزلهايش را نيز نقل كرده است « 1 » .
شمس الدّين محمّد خفرى
از شاگردان مشهور صدر الدين محمد دشتكى عالم معروف شمس الدين محمد بن احمد خفرى « 2 » ( م 942 ه ) است .
وى بيشتر عمر خود را در شيراز و كاشان گذرانيده و در اين شهر اخير متقلد كارهاى دينى بوده است . خفرى چند كتاب و رساله در حكمت دارد مثل اثبات واجب ؛ تحقيق الهيولى ؛ سواد العين كه حاشيهييست بر شرح ميرك بخارى ( شمس الدين محمد بن مباركشاه ) بر حكمة العين نجم الدين دبيران ؛ رسالهء حل مالاينحل در مبحثى از منطق ؛ شرح تجريد الكلام تا آخر بحث وجود ذهنى ؛ حاشيه بر الهيات شرح تجريد .
مصلح الدّين لارى
از شاگردان مير غياث الدين منصور دشتكى ، مصلح الدين محمد انصارى لارى ( م 979 ه ) است كه از سنيان شافعى
هامش
( 1 ) - بهارستان سخن ص 602 - 604 .
( 2 ) - دربارهء او بنگريد بروضات الجنات ، ج 7 ص 194 و 197 ؛ تاريخ نظم و نثر در ايران ، سعيد نفيسى ، تهران 1344 ، ص 385 ؛ طرائق الحقائق ج 3 ص 57 ؛ حبيب السير ، تهران خيام ، ج 4 ص 611 ؛ مجالس المؤمنين ، مجلس حكما ؛ بستان السياحه در ذيل بلوك خفر .