مبحثهاى فقه نيست ليكن بتنهايى كتابى بزرگ در شش مجلد است كه بسال 1272 ه ق در تهران بطبع رسيد . باقى مبحثهاى اين كتاب را ملا عبد اللّه شوشترى ( م 1021 ه ) با عنوان « جامع الفوائد فى تكملة شرح القواعد » در پنج مجلد و قسمتى ديگر را فاضل هندى ( محمد بن حسن اصفهانى م 1062 ه ) در چند مجلد با عنوان « كشف اللثام » تمام كرد ، با توجه به اين همه تفصيل كه در شرح كتاب قواعد علامه به كار رفته بايد مجموعهيى را كه ازين راه پديدآمده تأليفى مستقل دانست . محقق كركى چندين تأليف ديگر هم به صورت شرح يا تضيف دارد و از آن جمله است رسالهء جعفريه دربارهء نماز و احكام آن شامل يك مقدمه و پنج باب كه مؤلف آن را بسال 917 ه در مشهد بانجام رسانيده و چندبار شرح شده است .
العقد الطّهماسبى يا رسالهء وسواسيه از عز الدين حسين عاملى ( م 984 ه ) پدر شيخ بهائى كه بعد از محقق كركى مذكور شيخ الاسلام عهد شاه تهماسب در قزوين و مشهد و هرات بود و اين رساله را چنان كه از اسمش آشكارست بنام شاه تهماسب نوشت و رسالهء ديگرى نيز در مسائل فقهى بنام « رسالهء طهماسبيه » و رسالهيى در وجوب عينى نماز جمعه « 1 » و چند اثر ديگر دارد . پسرش بهاء الدين محمد معروف به شيخ بهائى ( م 1031 ه ) هم چند كتاب در فقه دارد كه از آن ميان كتاب مشهور جامع عباسى به فارسى است . از كتابهاى ديگر او رسالهيى در تعيين جهت قبله و كتاب « مشرق الشمسين و اكسير السعادتين » در فقه استدلالى مبتنى بر چهارصد حديث و در مبحث طهارت است . ديگر كتاب « حبل المتين » اوست در خبرهايى كه راجع بهمهء بابهاى فقه است در چهار « منهج » عبادات ، عقود ، ايقاعات ، احكام . مؤلف باتمام همهء بخشهاى اين كتاب توفيق نيافت ولى تا آنجا كه از عهدهء تأليف برآمده كار بسيار پرارزشى كرده است . شيخ بهائى چند كتاب ديگر دربارهء موضوعهاى نماز ، زكات ، خمس ، روزه و حج هريك در دوازده فصل دارد كه به همين سبب
هامش
( 1 ) - دربارهء وجوب يا امتناع برگزاردن نماز جمعه در غيبت امام بحثهاى طولانى ميان عالمان مذهبى اين عهد وجود داشت و بعضى بوجوب و برخى بحرمت آن فتوى دادهاند .