كُلٌّ أَتَوْهُ داخِرِينَ
- 87 / نمل ) « 1 »
وَ كُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَرْداً
- 95 / مريم ) .
وَ كُلًّا جَعَلْنا صالِحِينَ
- 79 / انبياء ) « 2 »
كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ
- 85 / انبياء )
وَ كُلًّا ضَرَبْنا لَهُ الْأَمْثالَ
- 39 / فرقان ) و آيات فراوان ديگر در قرآن كه آوردن و شمارش آنها بسى زياد است .
در آيات قرآن و همچنين كلام فصحاء واژه كُلّ با - ألف و لام - وارد نشده است و اين چيزى كه در سخن متكلمين و فقها و كسانى كه مانند آنها سخن گفتهاند واژه كل با الف و لام جارى شده است .
كَلَالَة : اسمى است براى آنچه را كه سواى فرزند و پدر از ورثه است ولى ابن عباس گفته است - كلاله - اسمى است براى هر ورثهاى غير از فرزند .
از پيامبر ( كه ( درود و سلام خدا بر او باد ) روايت شده است كه معنى - كلاله - را از او پرسيدند فرمود :
« من مات و ليس له ولد و لا والد » .
يعنى كسى كه مىميرد و فرزند و پدرى ندارد كه وارث او شوند كه كلاله را پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اسمى براى ميّت قرار داده و و هر دو سخن صحيح است .
زيرا - كَلَالَة - مصدر و ريشهاى است كه مفهومش وارث و موروث را با هم
هامش
( 1 ) روزى كه در آستانه قيامت بانك رستاخيز دميده شود و بر آيد همه آفريدههاى آسمانها و زمين به پيشگاه خداى فروتنانه مىآيند .
( 2 ) اشاره به صالح بودن تمام پيامبران است .