باللّه شهيدا - است « 1 » .
كُفْيَة : روزى و معاشى است كه انسان را كفايت مىكند جمعش - كُفَى - است ، مىگويند : كَافِيكَ فلان من رجل - مثل عبارت - حسبك من رجل - است يعنى او تو را كفايت مىكند و برايت بس است .
كل
: لفظ كُلّ براى پيوستن اجزاء چيزى به يكديگر است كه دو گونه است :
اول - پيوستن به ذات چيزى و حالات مخصوص آن كه افاده معنى تمام شدن دارد مثل آيه :
وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ
- 29 / اسراء )
هامش
( 1 ) قسمت پايانى آيه 28 سوره فتح است كه مىگويد : او خدائى است كه رسولش را با هدايت و دين حق فرستاد تا بر تمامى دين او را يارى نموده و سيطره دهد و خداوند از نظر شهادت بر اين امر كه در آينده واقع مىشود كافى است زيرا بعدش بلافاصله مىگويد :مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ . . .29 / فتح ) نشانههاى پيروان آينده پيامبر را كه آثار وجوديشان در توراة و انجيل هم آمده بيان مىكند و آيه را با عبارت :وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً- 29 / فتح ) پايان ميدهد كه وعده خداى از كسانى كه مؤمنند و عمل صالح دارند آمرزش و پاداش بزرگ است .
و همه جا در قرآن - كله - براى تأكيد تمام بودن كلمه مفردى است كه قبل از آن آمده است .