كِفَات : پرواز سريع و تند كه حقيقتش قبضه نمودن بال براى پرواز است چنان كه گفت :
أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صافَّاتٍ وَ يَقْبِضْنَ
( 19 / ملك ) .
پس قبض در اينجا مثل - كفات - در آنجاست يعنى پرواز سريع و بال به خود ضميمه كردن و گرفتن براى پرواز و نيز - الكفت - راندن با شتاب و سخت است ، به كار بردن واژه - گفت - در راندن شتران مثل به كار بردن واژهء قبض - در آن است چنان كه مىگويند :
قبض الراعى الابل : آن شبان شتران را نيكو هدايت و جمع و راهنمايى كرد .
راعى قبضة : سرپرستى كننده خوب .
كَفَتَ اللّهُ فلاناً إلى نفسه : خداوند او را بسوى خودش خواند ، مثل - قَبَضَهُ يعنى او را گرفت ، در حديث آمده است كه :
« اكْفِتُوا صبيانكم باللّيل » .
[ يعنى شب هنگام كودكانتان را نزد خود نگهداريد و حفظ كنيد ] .
هامش
به قبرستان نگاه كرد و گفت : و هذه كفات الاموات - كه تاويل آيه فوق است .
ابن اثير حديثى كه راغب به صورت - اكفتوا صبيانكم بالليل - آورده بگونه - اكفتوا صبيانكم - ذكر كرده كه در معنى همان ضميمه كردن فرزندان است يعنى پدران و مادران چه شب هنگام و چه روز همواره بايستى از جدائى و عدم سرپرستى فرزندانشان دورى كنند و آنها را پيوسته مشمول تربيت و سرپرستى و محبت خويش قرار دهند بويژه كودكان كه همواره در معرض خطرات و انحرافات هستند .
( النهايه 4 / 184 ابن اثير ) .