نكد
: نَكَد - هر چيزى است كه با سختى و رنج و زحمت بدست خواهنده آن ميرسد نَكَدٌ و نَكِدٌ با فتحه و كسره - ك - هر دو درست است .
ناقةٌ نَكْدَاءُ - شترى كه شيرش كم است و سخت دوشيده مىشود . در آيه فرمود :
وَ الَّذِي خَبُثَ لا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِداً
- الاعراف / 108 چيزى كه ناپاك و پليد است به سختى خارج مىشود زمين پاك گياه مفيد و زمين ناپاك و شورهزار گياهى ندارد . ( زمين شوره سنبل بر نيارد ) .
نكر
: إِنْكَار ضد عرفان است ( نشناختن ضد شناسائى ) أَنْكَرْتُ كذا و نَكَرْتُ - در اصل به اين معنى است كه چيزى را كه در قلب و دل تصور نشده است به دل و قلب وارد شود ، كه در واقع إنكار نوعى از جهل و نادانستن است . در آيه گفت :
فَلَمَّا رَأى أَيْدِيَهُمْ لا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ
- هود / 70 و
فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَ هُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ
- يوسف / 58 اين واژه در چيزى كه زبان آن را رد مىكند به كار ميرود ، علت و سبب انكار با زبان همان انكار دل و قلب است اما چه بسا چيزى را زبان انكار مىكند و صورت آن در دل وجود دارد كه در آن صورت دروغگو و كاذب است به اين معنى خداى تعالى فرمود :
يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَها
- النحل / 83 و
فَهُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ
- المؤمنون / 69