و
فَأَيَّ آياتِ اللَّهِ تُنْكِرُونَ
- الغافر / 81 مُنْكَر - هر كاريست كه عقلها و خردهاى صحيح زشتى آن را حكم مىكند يا اينكه عقلها در زشتى و خوبى آن كار سكوت ميكنند سپس دين و شريعت بدى و زشتى آن را بيان مىكند . در اين معنى آيه .
الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ
- التوبة / 112 و
وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ
- آل عمران / 114 و
وَ تَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ
- العنكبوت / 29 تَنْكِير انكار كردن چيزى از جهت معنى و قرار دادن آن چيز مثل ناشناخته است .
نَكِّرُوا
لَها عَرْشَها - النمل / 41 اما شناختن و عرفان به چيزى آن را روشن و شناخته شده قرار ميدهد ، به كار بردن آن در سخن علماى نحو اينست كه اسم در قالب و صيغه مخصوص آن قرار گيرد . پس نكرت على فلان و انكرت زيانيست كه عملا او را رد و انكار كنم در آيه فرمود :
فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ
- يعنى انكار من . نُكْر - زيركى و كار سخت و دشوارى كه شناخته نشده است مصدرش - نَكَرَ نَكَارَةً - است گفت :
يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلى شَيْءٍ نُكُرٍ
- القمر / 6 در حديث آمده است كه
« إذا وضع الميت في القبر أتاه ملكان مُنْكَرٌ و نَكِيرٌ » .
مُنَاكَرَةُ - براى جنگ و محاربه به صورت استعاره به كار ميرود .