لَنْ يَسْتَنْكِفَ
الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّهِ - النساء / 172 هرگز مسيح از بنده بودن به خداى خوددارى نكرد .
و
وَ أَمَّا الَّذِينَ اسْتَنْكَفُوا
- النساء / 173 كه اصلش از - نَكَفْتُ الشيءَ يعنى - نحيته - بمعنى دور كردم گرفته شده [ و از نَكْف ] و تنحية - پاك كردن اشك از صورت بوسيله انگشتان است و - بحرٌ لا يُنْكَفُ - دريائى كه خشك نميشود ، انْتِكَاف - خارج شدن از سرزمينى به سرزمين ديگر .
نكل
: نَكْل عاجز شدن از كارى ، نَكَلَ عَنِ الشيءِ - ضعيف و عاجز شد . نَكَلْتُهُ - آن را بستم - نِكْل - زنجير و لگام حيوان كه آن را از كار و حركت باز ميدارد جمعش - أَنْكَال - است در آيه گفت :
إِنَّ لَدَيْنا أَنْكالًا
وَ جَحِيماً - المزمل / 12 نَكَّلْتُ بِهِ - او را از آنچه ديگران در باره او ميكردند باز داشتم ، اسم اين فعل - نَكَال - است در آيه فرمود :
فَجَعَلْناها نَكالًا
لِما بَيْنَ يَدَيْها وَ ما خَلْفَها - البقره / 66 آن را باز دارنده و عقوبتى براى آنچه كه در دست اوست و از او باقى ميماند قرار داديم . و گفت :
جَزاءً بِما كَسَبا نَكالًا مِنَ اللَّهِ
- المائده / 38 پاداش و عقوبتى است از سوى خدا به هر چه كه حاصل كردهاند .