را از غير خدا ميپرستيد و ميخوانيد ، او اين گونه تفسير كرده است زيرا - ما هذه - فقط بر مبتدا داخل مىشود و استفهامى كه آخر جمله باشد مثل :
ما يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ
- فاطر / 2 و مثل عبارت - ما تضرب اضرب .
چهارم : مَا - براى تعجب مثل :
فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ
- البقره / 175 مَا :
به صورت حرف اوّل در صورتى - ما - حرف است كه بعدش بمنزله مصدر باشد كه فعل مضارع را منصوب مىكند مثل :
وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ
- البقره / 215 كه حرف ما با فعل - رزقنا - در تقدير مصدر است كه دلالت حرف - ان - را دارد كه ضمير به آن بر نميگردد چه لفظى و چه در تقدير .
و بر اين اساس آيه :
بِما كانُوا يَكْذِبُونَ
- البقره / 10 به همين معنى تعبير شده است - مثل عبارت - اتانى القوم ما عدا زيدا - و در تقدير ظرف زمان مثل :
كُلَّما أَضاءَ لَهُمْ مَشَوْا فِيهِ
- البقره / 20 هر زمان كه نورى بايشان ميرسد راه ميرفتند .
و
كُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ
- المائدة / 64