فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ
صابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ - الانفال / 66 و
وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفاً مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا
- الانفال / 65 أَمْأَيْتُ الدراهمَ - درهمها را به صد رساندم .
موه
: آب در آيه :
وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ
كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ - الانبياء / 30 و
ماءً طَهُوراً
- الفرقان / 48 در مورد قبائل ميگويند .
مَاه بنى فلان - اصل واژه - مَاء - موه است زيرا جمعش - أَمْوَاه و مِيَاه - است و تصغيرش - مُوَيْه كه حرف - ه - حذف و قلب به واو شده است - رجل ماء القلب - مرد كودن و ترسو . پس ماء - مقلوب - موه - است مثل - رجل قاه - است در همان معنى است - ماهت الرَّكِيَّة و بئر ميهه - چاه پر آب شد - أَمَّاهُ الرجلُ - به آب رسيد - أَمْهَى - آب رسيد .
ما
: مَا از اين كلمه 5 اسم و 5 حرف به كار ميرود ، اگر به صورت اسم به كار رود ، مفرد و جمع و مؤنثش به همين صورت است . كه براى افزودن ضمر - ضمير مفرد به كار برود و بمعنى جمع تعبير شود ، اما از - مَا - به صورت اسم كه بمعنى الذى است اول آيات :
وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَضُرُّهُمْ
- يونس / 18 سپس گفت :
هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ