و در آيات ديگر - مَلَكُوت - ويژه قدرت و ملك خدائى است مصدر - ملك - است كه حرف - ت - مثل رحموت و رهبوت در آن وارد شده است ، گفت :
وَ كَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
و
أَ وَ لَمْ يَنْظُرُوا فِي مَلَكُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
- الاعراف / 185 .
هامش
چگونه ممكن است حكومتهاى جور و زور و نيرنگ و ستم از بخشش خدا باشد و حال اينكه خداوند دستور داده است دست آنها را از حكومت كوتاه كنيد و ملك را از آنها بگيريد - اين استدلال از بلخى است .
( مجمع البيان 1 / 428 ) در آيات 28 به بعد تكرار مىشود كهلا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ . . .نبايد اهل ايمان مؤمنان را واگذارند و كافرانرا سرپرست و دوست خود بگيرند و هر كس چنين كند رابطه او با خدا مقطوع است باستثناى مواردى كه از شر آنها بر حذر بمانيد و بدانيد بازگشت همه بسوى اوست .
خداوند براى توجه دادن كسانى كه حتى مقدمات حكومت غير الهى را از قبيل - تكاثر - فرعونيت - رزقهاى نامشروع ستمگرى - اشاعه فساد و جهالت - تبعيضات و خاندان پرورى را باز هم از خدا ميدانند در چندين آيه تكرار ميفرمايد كه :وَ ما ظَلَمُونا وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ57 بقرهوَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ117 بقره و 160 اعراف / 7 توبهإِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئاً وَ لكِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ44 / يونس / 101 هود 33 / نحل 18 / نحل 9 / روم .
كه اين ستمها چه در ظالم و چه بر مظلوم از خود انسانهاست كه يا ستمگرند و يا ستم پذير -ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ.
پس ميگوئيم و با پيامبر صلّى اللّه عليه و إله همصدا ميشويم كه - الهى بيدك الخير - و لذا على عليه السّلام فرمود : « لا طاعة لمخلوق فى معصية الخالق » .