مملكت - قدرت و سرزمينهائى است كه قدرتمند مالك آن است و مملوك در عرف زبان بردگانند كه تحت سيطره ملك هستند گفت :
عَبْداً مَمْلُوكاً
- النحل / 75 ميگويند - فلان جواد بمملوكه - يعنى به آنچه دارد بخشنده است .
ملكه - ويژه قدرت بوده است - فلان حسن و الملكه - يعنى نيكى به زير - دست در قرآن - ملك العبيد - يعنى دست گفت :
لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ
- النور / 58 و
أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ
- النساء / 36 و
أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ
و مَمْلُوك بوسيله پادشاهى يا نيكوكارى و يا قدرت ثابت مىشود .
مِلَاكُ الامر - چيزى از كار كه به آن اعتماد مىشود ، ميگويند : القلب ملاك الجسد - سلامتى دل و قلب آرامش بدن است .
الْمِلَاك تزويج است و أَمْلَكُوهُ - به او همسر داد - همسر به قدرتى كه در سياست و تدبير منزل به كار ميرود تشبيه شده است و به همين جهت گفتهاند : كاد العروس ان يكون ملكا - داماد در حكم ملك است .
مَلِكَ الابلُ و الشاء - شتر يا گوسفند جلو گله كه ساير شتران و گوسفندان دنبالهرو آنها هستند .
مَلْك و مِلْك - تسلط و قدرت بر ديگرى داشتن است خداى تعالى فرمود :
ما أَخْلَفْنا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنا
- طه / 87 .
( پس از بازگشت موسى عليه السّلام از كوه طور و اعتراض به پرستش گوساله سامرى ، به او گفتند ما با اختيار و ميل خود خلاف نكرديم ) .