مشى
: جابجا شدن و انتقال از مكانى به مكانى ديگر همان - مَشْي - است كه با اراده انجام مىشود . خداى تعالى فرمود :
هامش
دانشمندان غربى هنوز انسان را موجودى ناشناخته ميدانند ( الكسيس كارل - انسان موجودى ناشناخته است اما اسلام عزيز و قرآن مجيد و عظيم مسلمين صفات موجودى انسان را با عوامل درونى و سازنده او برايش بيان مىكند : كه قرآن كتابى ( خدا - شناسى - جهان شناسى و انسان شناسى است ) در سوره انسان اساس وجود او را -إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ- معرفى مىكند كه بدانيد اين موجود آميختهاى از مواد گوناگون است كه پس از خلقت مجدد يعنى به جهان آدميت با نفخه روح خدا وارد شد - ابعادى به پهناى خلقت دارد ، به دنيا ميآيد با لوحى و وجودى از دانشها تهى ولى با عقل ذاتى و خدائى از اين مرحله - كنجكاوى - حق جوئى - فهم پژوهشگرى - آغاز مىشود . آنقدر مينگرد تا بفهمد و دنياى بى انتهاى وجودش سيراب شود ، از اين جا سازندگى خلاقيت تفكر - عشق و شور به حق و رسيدن به واقعيات يعنى از غريزه - به خواستن - تمايل و گرويدن - جذبه و دوستى - شدت دوستى يا عشق و سپس پرستش به حركت خود ادامه ميدهد ، ميخواهيم ميگرويم - مجذوب ميشويم - عشق ميورزيم و سپس ميپرستيم ، كه اگر راهنمايان الهى بكمك عقل طبيعى و خدائى او رسيدند و او هم خود تلاش كرد خوبيها را ميخواهد - به خوبيها ميگرود - مجذوب خوبيها مىشود و به آنها عشق ميورزد و سپس خدا پرست مىشود كه نفسش در اين حركت به كمال ميرسد و همان است كه خداوند فرمود -فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ- و آقاى پىير روسو در آغاز كتاب تاريخ علوم و صنايع و اختراعات ميگويد - انسان در پهنه خلقت تنها موجودىست كه ميسازد و ابزار سازى مىكند - او ديگر نمىفهمد و اينطور اين چه عاملى در درون دارد كه .