17 - شمس الدين محمد لاهيجى « 1 »
شمس الدين محمد بن على گيلانى لاهيجى نوربخشى متخلص به « اسيرى » از كبار مشايخ طريقت نوربخشيه ، شاعر و مؤلف نامبردار قرن نهم هجريست . وى خود نام و نسبش را در شرح گلشن راز « 2 » به همان نحو آورده است كه ديدهايم . بسال 849 هجرى در خدمت سيد محمد نوربخش درآمد و در اينباره گويد كه « چون عنايت ازلى و هدايت لم يزلى اين فقير را به خدمت و ملازمت حضرت امام زمان . . . سيد محمد نوربخش قدس اللّه سره العزيز راهنمونى كرد در سنهء تسع و اربعين و ثمانمائهء هجريه بشرف توبه كه در طريق اولياء اللّه متعارفست ، و تلقين ذكر خفى مشروط بشرايط مشرف شدم و در ملازمت ايشان بسلوك و رياضت توجه كردم و باحياى ليالى بامر آن حضرت مشغول مىبودم » « 3 » .
در خدمت همين پير و مرشد معروف زمان بود كه بقول خود بعد از آنكه « دست اعتصام در او زده باعلى مراتب كمال كه لايق استعداد خود بود رسيده است » « 4 » .
شيخ محمد لاهيجى مدت ملازمت خود را در درگاه سيد محمد نوربخش شانزده سال نوشته است « 5 » ليكن چون ميدانيم كه تا پايان حيات استادش كه بسال 869 ه .
درگذشته در خدمت وى بسر مىبرد ، پس مىبايست سنين ملازمتش به بيست رسيده باشد مگر اينكه تصور كنيم زودتر از وفات سيد محمد به شيراز منتقل شده و در آن
هامش
( 1 ) - دربارهء او رجوع كنيد به :
* مجالس لمؤمنين ، ص 306 - 309
* تاريخ نظم و نثر در ايران ، ص 319
* كشف الظنون ، ستون 1505
* رياض العارفين ، تهران 1316 ص 63 - 64
* طرائق الحقايق ، ج 3 ، ص 55
* شرح گلشن راز لاهيجى ، تهران چاپخانهء حيدريه . مواردى كه در همين گفتار نشان داده شده است .
( 2 ) - ص 2 و 698
( 3 ) - شرح گلشن راز ، ص 76
( 4 ) - ايضا شرح گلشن راز ، ص 698
( 5 ) - ايضا ص 699