11 - شرف « 1 »
شرف الدين على بن شمس الدين على يزدى « 2 » ملقب و معروف به « مخدوم » و متخلص به « شرف » از جملهء شاعران و منشيان و مورخان و علماى مشهور نيمهء دوم قرن هشتم و نيمهء اول قرن نهم هجريست . وى از خاندان معروفى در يزد برخاسته بود و خود بسبب مقام معنوى عزت و احترام بسيار نزد معاريف آن ديار داشت و اين معنى مخصوصا از كيفيت اعادهء مكرر ذكر او در تواريخ يزد به خوبى مشهود است و مقامات معنوى و دنيوى او را نيك معلوم مىدارد .
شرف الدين از رجاليست كه عهد آل مظفر و دوران تيمورى هر دو را درك كرده و در هر دو دستگاه پادشاهى حرمت و اعتبار داشته و نزد شاهان و شاهزادگان و رجال متنفذ عهد خود
هامش
( 1 ) - دربارهء او رجوع شود به :
* تذكرة الشعراء دولتشاه ، تهران ، ص 425 - 427
* حبيب السير ، تهران ، ج 4 ص 15 - 16
* جامع مفيدى ، تهران 1340 ، ص 299 - 304
* كشف الظنون ، ستون 1120
* تاريخ يزد ، احمد بن حسين بن على كاتب ، ( مشهور به تاريخ جديد يزد ) چاپ يزد ، 1317 شمسى ، ص 230 و 285
* تاريخ يزد ، جعفر بن محمد جعفرى ، تهران 1338 ، صفحات : 41 - 44 و 48 - 50 و 51 - 56 و 59 - 60 و 63 - 65 و 156 - 158 و تعليقات همين كتاب از آقاى ايرج افشار ص 195 - 196
* ظفرنامهء شرف الدين على يزدى ، چاپ تهران و مقدمهء آن
* خلاصة الاشعار تقى الدين كاشى نسخهء خطى
* مطلع السعدين ، لاهور ، ج 1 ص : 554 - 562 و 616 ، و ج 2 ص : 300 - 303 و 675 - 676 و 866 - 867 و 1042
* گنجينهء سخن ، ج 5 ، تهران 1353 ص 194 ببعد
* تاريخ نظم و نثر در ايران ، تهران 1344 ص 248 - 249 و 775
* از سعدى تا جامى ، چاپ دوم ص 498 - 505
( 2 ) - لقب و نام پدر شرف الدين على يزدى مأخوذست از جامع مفيدى ( ص 303 ) ، و در بعضى از اخبار نام پدر او ضياء الدين حسين و جدش شمس الدين على ذكر شده است . دربارهء نسب او كه به چند گونه ثبت شده رجوع كنيد به تاريخ نظم و نثر فارسى صفحات 248 و 775 .