بهرهء سوم شاعران پارسىگوى از اواخر قرن هشتم تا اوايل قرن دهم هجرى
در اين دوره كه بيك قرن و نيم بالغ مىشود ، بنابر توضيحاتى كه پيش ازين دادهايم شمارهء شاعران بسيار زياد بود و آثار نزديك به تمام گويندگان درجهء اول و دوم آن عهد باقى مانده است ، و اگر بنقل نمونههايى از شاعر ، به صورتى كه در تذكرهها معمولست اكتفا كنيم كمتر شاعرى ازين دوره داريم كه شعرى ازو نديده باشيم ، حتى از آنان كه حرفهء شاعرى نداشتند و يا شاهان و شاهزادگان و صدور و امرائى كه گاهى بتفنن غزلى مىساختند و ابياتى مىپرداختند .
اگر قرار بر آن باشد كه همهء شاعران پارسىگوى اين دوران را كه در قلمرو دولت عثمانى و در دستگاه تركمانان و تيموريان و امراى مسلمان هند مىزيستهاند در اين مبحث برشماريم كار ما بدرازا خواهد كشيد ، پس بذكر عدهيى از مشهورترين آنان اكتفا مىكنيم خاصه كه عدهء اين « منتخبين » هم چندان كم نيست و ذكر نام و آثار آنان صحايف كثيرى از اين مجلد را خواهد گرفت .
1 - لطف اللّه نيشابورى « 1 »
مولانا لطف اللّه نيشابورى از شاعران قرن هشتم و اوايل قرن نهم هجريست كه با عمر طولانى خود پايان عهد ايلخانان و دوران طغا تيموريان و آل كرت و سربداران را در
هامش
( 1 ) - علاوه بر معلوماتى كه از اشعار شاعر حاصل شده ، براى كسب اطلاعات ديگر دربارهء او مىتوان بمنابع ذيل رجوع كرد :
* مجمل فصيح خوافى حوادث سال 808
بقيهء پاورقى در صفحهء بعد