65 - رفيع لنبانى
رفيع الدين مسعود لنبانى اصفهانى از شاعران مشهور اواخر قرن ششم است . نام او را امين احمد رازى در تذكرهء هفتاقليم به همين نحو آورده است ليكن عوفى « 1 » و دولتشاه « 2 » فقط بذكر رفيع الدين اكتفا كردهاند و آذر « 3 » نام او را عبد العزيز مسعود و هدايت « 4 » عبد العزيز بن مسعود نوشته است .
عوفى ازو اطلاع بسيار مختصرى داده ولى تذكرهنويسان بعد ازو نسبة با تفصيل بيشترى دربارهء وى سخن گفتهاند . دولتشاه سمرقندى او را از اقران جمال الدين محمد بن عبد الرزاق نوشته و هدايت گفته است كه « بعضى او را همشيرهزادهء جمال الدين عبد الرزاق دانستهاند » . مولد وى لنبان از قراء اصفهان بوده است و وفاتش در جوانى اتفاق افتاده و گفتهاند كه « گويند دنبال محمل يكى از اهالى حرم پادشاه ميرفته او را سهوا بتير زده شهيد كردند » .
از شاعران معاصر وى همچنانكه گفتهايم به نظر تذكرهنويسان جمال الدين محمد بن عبد الرزاق و شرف الدين شفروهء و كمال الدين اسمعيل بودهاند . وى با چند تن از رجال مشهور اصفهان و رى نيز رابطه داشته و آنانرا مدح ميكرده است از آنجملهاند :
1 - سيد اجلّ فخر الدين زيد بن حسن حسينى از خاندان بزرگ نقباء رى و قم كه عموما مردمى فاضل و علمدوست و از خاندانهاى بسيار مشهور شيعه بودهاند « 5 » .
2 - ركن الدين مسعود بن صاعد قاضى از افراد آل صاعد كه در اصفهان ميزيستهاند و پيش ازين « 6 » ذكر آنان آمده است . اين ركن الدين مسعود در سال 619 بر اثر تعرض ركن الدين غور سانجى پسر محمد خوارزمشاه بهمدستى صدر الدين خجندى ، اصفهان را ترك گفت و بعدها در فيروزكوه بدست لشكريان مغول كشته شد .
هامش
( 1 ) - لباب الالباب ج 2 ص 400
( 2 ) - تذكرة الشعرا چاپ هند ص 100 - 101
( 3 ) - آتشكده چاپ هند ص 177
( 4 ) - مجمع الفصحا ج 1 ص 234 - 235
( 5 ) - رجوع شود بحواشى ديوان قوامى رازى بقلم آقاى محدث از ص 193 ببعد
( 6 ) - رجوع شود به همين كتاب ص 61