هنوز جوان بوده و بنابرين بايد ولادت او در اواخر قرن پنجم اتفاق افتاده باشد .
از تاريخ وفات او هم اطلاعى در دست نيست و چون در ديوان او مدح شرف - الدين محمد نقيب النقباء رى ( م . 566 ) آمده پس ممكن است تا اوايل نيمهء دوم قرن ششم زندگى كرده باشد و چون نصير الدين عبد الجليل اسم او را در عداد گذشتگان آورده و او و ديگر شاعران شيعى را بعبارت « رحمة اللّه عليهم » « 1 » دعا كرده است ، پس بايد در حدود سال 560 كه سال تأليف كتاب النقض است درگذشته باشد « 2 » .
قوامى مردى شيعىمذهب و در ميان شاعران شيعه معروف بوده است . نه تنها نام او در كتاب النقض در شمار شاعران شيعى ذكر شده بلكه در آثار او اشعار كثير در منقبت خاندان رسالت و مرثيت آنان نيز ديده مىشود . در ديوان قوامى گذشته ازين مناقب مدايحى از رجال و معاريف زمان او در رى كه غالبا از خاندانها و رجال بزرگ شيعه و ممدوح شعرا بودهاند ، و اشعارى در زهد و وعظ و ترجيعات و غزلهاى عاشقانهء لطيف و دلانگيز و روان ديده مىشود . قصائد وعظ و اندرز او لفظا و معنى متوسط و بيشتر مقصور بر ايراد معانى و افكار عادى دينى است . در مدح نيز متوسط است ليكن غزلهاى عاشقانهء شيرين و مطبوعش در ميان معاصران وى قابل توجه به نظر مىآيد .
تا اين اواخر از اشعار قوامى جز آنچه در تذكرهها و مجموعههاى اشعار آوردهاند اطلاعى در دست نبود ، تا آنكه آقاى مجتبى مينوى استاد دانشمند دانشگاه بوجود نسخهيى از آن در كتابخانهء موزهء بريتانيا پى برد كه مسلما از قرن هشتم ديرتر نوشته نشده است ، و عكسى از آن فراهم آورد و فاضل ارجمند آقاى محدث بطبع آن مبادرت نمود و آن را بسال 1334 شمسى با مقدمه و تعليقات منتشر كرد . اين ديوان 3359 بيت دارد كه يازده بيت از آن قطعهيى از عمادى شاعر است در نعت قوامى رازى . و چون نسخهء ديوان او از ابتداء ناقص است پس ناگزير مجموع اشعار قوامى بيش ازين بود .
از اشعار اوست :
هامش
( 1 ) - كتاب النقض ص 252
( 2 ) - دوست فاضلم آقاى محدث در مقدمهء ديوان قوامى بحثى مستوفى دربارهء تعيين زمان قوامى كرده است ( ص يب - يد ) . براى تتميم فائده به تحقيق ايشان مراجعه شود .