ترك اين گنبد نه پوشش گردان گويند * كمِ اين خانهء بىروزن بىدر گيرند
گوى اميد ز چوگان فلك بربايند * توشهء عمر ز دوران جهان برگيرند
خوش و خرم بنشينند چو خاقان محمود * ياد اقبال شه عالم سنجر گيرند
* * *
خَه بنا ميزد اين جهان نگريد * خوشى باغ و بوستان نگريد
تاج ياقوت ارغوان بينيد * تخت ميناى گلستان نگريد
خاك را زنده كرد باد از لطف * اى عجب اين دم روان نگريد
زنده ز او شد جهان و او بيدار * اين تواناى ناتوان نگريد
چه گله است از شكوفه و سبزه * كه بپروين آسمان نگريد
شكر ايزد همىكند سوسن * آن يكى گوى دهزبان نگريد
قدح لاله سرنگون بينيد * قِمَعِ « 1 » ياسمن ستان « 2 » نگريد
جام بر كف گل جوان خنديد * اى جوانان درين جوان نگريد
طبع گل نازكست رنگ آرد * هان و هان سوى او نهان نگريد
تا بدانيد قدر فصل بهار * در گرانجانى خزان نگريد
اعتدال بهار درگذرست * عدل شه دايمست آن نگريد
* * *
خداى عزّ و جل داد بنده را در سر * دو ديدگان گرامى بسان شمس و قمر
مطيع داردشان سر چنان كه سر را تن * عزيز داردشان دل چنان كه دل را بر
دواند همچو دوپيكر يكى شوند بعزم * دواند همچو دو فرقد يكى كنند نظر
هامش
( 1 ) - قمع : آنچه بين خرما يا غوره چسبد .
( 2 ) - ستان : بر پشت خوابيده .