تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — صفحة 319

مساهمون:

ص٣١٩
دانستن وحدان جمعهاى قياسى و طريق اوزان هر يكى » « 1 » . ديگر از آثار لغوى او يكى « كتاب قوافى » است كه آن هم از عربى بپارسى است و قصد مؤلف از تأليف اين كتاب آن بود كه از كلمات مشكل تازى آنچه را كه در قوافى به كار مىآيد با ترتيب حروف آخر آنها بپارسى گزارش كند ، و قافيه‌هايى را كه « پارسى بود و آسان » در اين كتاب ياد نكرد « 2 » ديگر از لغويان بزرگ اين عهد ابو عبد الله حسين بن احمد زوزنى است كه در لغت و نحو و عربيت از جملهء معاريف عصر خود بود . وفات او بسال 486 اتفاق افتاد . از آثار او در لغت كتاب المصادر است و شرح سبعهء معلقه و ترجمان القرآن . زوزنى كتاب المصادر را بنابر نظم ابواب منظم نموده و شرح لغوى هر مصدر را به فارسى داده است « 3 » از لغويان معروف ديگر در اين دوره محمود بن عمر القاضى الزنجى السنجرى است . اثر مشهور وى مهذب الاسماء فى مرتب الحروف و الاشياء است مشتمل بر اسمائى از لغت عرب و ترجمهء فارسى آنها . در تأليف اين كتاب بنابر ذكر مؤلف از كتب ديگر لغت استفاده شده است مانند السامى فى الاسامى ميدانى و دستور اللغهء نطنزى و الاسمى فى الاسماء سعيدى . اين كتاب در بيست و هشت باب تدوين و بر آخر آن بابى در ذكر اسماء متفرقه افزوده شده است « 4 » ابن الاثير جزرى « 5 » ، ابو السعادات مجد الدين مبارك بن محمد بن عبد الكريم ( 544 - 606 ) برادر ابن الاثير ابو الحسن عز الدين على صاحب كامل التواريخ ، از جملهء دانشمندان بزرگ قرن ششم و صاحب اطلاعات وسيع در فقه و حديث و
هامش
( 1 ) - فهرست كتابخانهء مدرسهء سپهسالار ج 2 ص 247 - 249 ( 2 ) - ايضا ص 250 - 251 ( 3 ) - رجوع شود به كشف الظنون ذيل نام المصادر بند 1703 - فهرست كتابخانهء مدرسهء سپهسالار ج 2 ص 282 - 284 ( 4 ) - رجوع شود به فهرست كتابخانهء سپهسالار ، تأليف آقاى ابن يوسف شيرازى ج 2 ص 294 - 297 ( 5 ) - منسوب به « جزيرهء ابن عمر » نزديك موصل بر كنار دجله