هزار چادر داشتهاند اسلام آوردند ؛ و نسبت به ستوق بغرا خان عبد الكريم نيز گفتهاند كه در سال 344 قبول اسلام كرد « 1 » . وى در همان سال درگذشت و جاى خود را به شمس الدوله موسى بن ستوق داد .
اين سلسله كه به زودى امراى متعددى يافت ، از قرن چهارم هجرى تا اوايل قرن هفتم در تاريخ ايران شهرت داشته است و نظر بكثرت امراء و تشعّب آنان ترتيب دادن تاريخ مدوّن مرتبى از آن سلسله دشوارست . و همين اختلاف هم باعث شد كه امراى اين سلسله با اينكه مقدمهء فتوحاتشان خوب بود نتوانستند نتايج درخشانى از كار خود بگيرند و حتى به زودى محتاج بمساعدت سلسلههاى ديگرى از قبيل غزنويان و سلاجقه شدند و بعد از شكست سنجر از قراختائيان در سال 536 بدامن اين حكومت جديد ترك نيز افتادند .
بر روى هم سه شعبهء مهم از سلسلهء آل افراسياب تشخيص ميتوان داد يكى در كاشغر و ختن و بلاساغون ، و ديگرى در بخارا ، و سومى در ماوراء النهر .
تسلط آل افراسياب بر قلمرو حكومت سامانى از عهد شهاب الدوله بغرا خان هارون بن سليمان ( يا موسى ) نوادهء عبد الكريم ستق بغرا خان آغاز شد . اين پادشاه كه مركز حكومتش شهر بلاساغون بود در دورهء سلطنت نوح بن منصور سامانى ( 365 - 386 ) بماوراء النهر تاخت و بخارا را در 382 فتح كرد ليكن هنوز چندى از فتح بخارا نگذشت كه بيمار شد و از بخارا بيرون رفت و بعد از خروج او نوح ببخارا بازگشت و هارون در راه مرد .
فتح مسلّم بخارا در دهم ذى القعدهء سال 389 در عهد سلطنت عبد الملك سامانى بدست ايلك خان نصر بن على يكى از اميران آل افراسياب اتفاق افتاد .
هنوز مدت بسيارى از فتح بخارا بدست آل افراسياب نگذشته بود كه دامنهء قدرت محمود
هامش
( 1 ) - بار تولد ذيل كلمهء بلاساغون در آنسيكلوپدى اسلامى وE . de Zambaur , Manuel de Genealolgie et de chronologie pour l'histoir de l'Islam , Hanovre , 1927 , p . 206 - 207نقل از حواشى تاريخ بيهقى ص 1160 - 1162