آغاز كتاب براى تأليف آن علل متعددى ذكر كرده و نيز گفته است كه كتاب خود را از كتب مختلف كه در بيان احوال مشايخ وجود داشته است با رعايت اختصار فراهم كرده است : « چون از قرآن و احاديث گذشتى ، هيچ سخن بالاى سخن مشايخ طريقت نيست رحمة اللّه عليهم ، كه سخن ايشان نتيجهء كار و حالست نه ثمرهء حفظ و قالست ، و از عيانست نه از بيانست ، و از اسرارست نه از تكرارست ، و از علم لدنيست ، نه از علم كسبيست ، و از جوشيدنست نه از كوشيدنست ، و از علم ادّبنى ربّى است نه از علم علّمنى ابى است ، كه اينان ورثهء انبيااند ، صلوات اللّه عليهم اجمعين . و جماعتى را از دوستان رغبتى تمام مىديدم بسخن اين قوم ، و مرا نيز ميلى عظيم بود بمطالعهء حال ايشان ، و سخن بسيار بود ، اگر همه را جمع مىكردم دراز مىشد ، التقاطى كردم از براى خويش و از براى دوستان ، و اگر تو نيز ازين بودهء از براى تو ، و اگر كسى سخن ايشان زياده ازين خواهد در كتب متقدمان و متأخران اين طايفه بسيار يافته مىشود از آنجا طلب كند ، . . . و اگر اينجا شرح اين كلمات دادمى هزار كاغذ برآمدى ، اما طريق ايجاز و اختصار سپردن سنت است . . . و سخن بود كه در يك كتاب نقل از شيخى بود و در كتابى ديگر از شيخى ديگر بخلاف آن ، و اضافات حكايات و حالات مختلف نيز هم بود ، آنقدر احتياط كه توانستم بجاى آوردم . . . »
آثار افضل الدين
از نويسندهء بزرگ آخر قرن ششم افضل الدين ابو حامد احمد بن حامد كرمانى ملقب به افضل كرمان دو كتاب مشهور و بقايايى از يك كتاب ديگر بازمانده است . وى در دورهء اخير از عهد قاورديان و انقلابات كرمان و عهد تسلط غزان بر آن سرزمين بسر ميبرده و با ملك دينار از ملوك غز كه در اول رجب سال 583 بر كرمان استيلا يافته بود ، معاصر بوده است و بعد از آن نيز شاهد كشاكشهاى عمال اتابك فارس سعد بن زنگى و قطب الدين مبارز امير شبانكاره و سلطان محمد خوارزمشاه براى تسلط بر كرمان بوده است و آثار خود را در همين گيرودارها و كشاكشها و خونريزيهاى سخت و بىامان كه در كرمان صورت ميگرفته تأليف مينمود . افضل كرمان خود در آخرين « قسم » از اقسام پنجگانهء كتاب عقد العلى شرحى از احوال خود آورده است . چنان كه ازين فصل برميآيد وى بعد از ختم دورهء محيى الدين طغرلشاه ( 551 - 563 ) و شروع انقلابات و فتنههاى كرمان و