حكمت عملى ابن سينا براساس سياست مدن و تدبير منزل و تهذيب نفس قرار دارد .
فايدهء اين علم آنست كه فضائل و طريق كسب آنها و رذائل و راه اجتناب از آنها را بما ميآموزد و ما را از كمالات انسانى برخوردار ميسازد . ابو على سينا در حكمت عملى كيفيت تشكيل اجتماعات و مراتب اجتماعى و چگونگى روابط مختلف اجتماع را اعم از اجتماعات بزرگ ( مدن ) و كوچك ( منزل ) و وظايفى كه هريك از افراد اين اجتماعات دارند توضيح ميدهد و نظر او درين مورد دور از تصوّرات غير عمليست بلكه چون خود وارد در اجتماع و مشاغل عمومى بود جنبهء عمل را بيشتر از ساير حكما رعايت كرده است .
شاگردان ابن سينا
از خوشبختىهاى ابن سينا يكى آنست كه چند شاگرد مبرّز و دانشمند در زيردست خود تربيت كرد كه بعد از وى آثار و عقايد او را نشر دادند و هريك از مشاهير دانشمندان عهد خود بشمار آمدند و از آنجملهاند :
ابو عبيد عبد الواحد بن محمد الجوزجانى كه از سال 403 هنگامى كه ابو على از دهستان بجرجان ميرفت به خدمت او پيوست و تا پايان حيات آن استاد در خدمتش بسر ميبرد و از خواص او و محرّض وى در تصنيف كتب و گردآورندهء تأليفات شيخ بعد از وفات او بود . اختصاص ابو عبيد بيشتر در رياضيات بوده است و از جملهء كارهاى او يكى تكميل قسمت رياضيات از كتاب نجات ابو على است كه آن را از كتب رياضى شيخ تلخيص كرد و علاوه بر آن قسمت رياضى و موسيقى از كتاب دانشنامهء علائى را به همين سياق بر آن كتاب افزود . ديگر از آثار او تتمهء سرگذشت ابن سيناست كه قسمت نخستين آن بقلم خود شيخ است و ابو عبيد حوادث حيات شيخ را بعد از سال 403 بر آن افزود . ديگر از تأليفات او را شرح رسالهء حىّ بن يقظان نوشتهاند .
شاگرد بسيار معروف ابن سينا ابو الحسن بهمنيار بن مرزبان است كه از زردشتيان آذربايجان بود و كتاب المباحثات شيخ بيشتر در جواب سؤالات اوست . وفات او را در سال 458 نوشتهاند و از جملهء آثار اوست : التحصيل يا التحصيلات در منطق و طبيعيات و الهيات كه آن را بنام خال خود ابو منصور بهرام بن خورشيد بن يزديار نوشت و در ترتيب و تنظيم آن از روش شيخ در دانشنامهء علايى پيروى كرد و از غالب تصنيفات