شد از موكب شاه قدسىسرشت * فضاى زمين رشك باغ بهشت
ز ماهيچهء رايت عزّ و جاه * نبود احتياجى به انوار ماه
خديو جهان ، شاه يزدانپژوه * به اقبال و اجلال و فرّ و شكوه
با سپاه ظفردستگاه هزبرصولت و لشكر نصرتپيكر پلنگسطوت ، در طى منازل و قطع مراحل ، قمرآسا سرعت كرده ، سيركنان و صيدافگنان كوه و هامون مىپيمودند . كفرهء فسادانديش - كه از صدمهء سطوت و صلابت عساكر نصرتكيش از ولايت سرهند و منازل خويش فرار به بيشههاى دشوارگذار نموده و در ايام قشلاق شاهنشاه آفاق ، همگى آن گروه ضلالتپژوه سراپا نفاق كه جمعيتشان به دويست هزار نفر مىرسيد ، باهم اتفاق كرده درصدد فسادانگيزى و فتنهجويى بودند ، در اين اوان از پناه اشجار جنگل و پشت سنگهاى جبل برآمده ، در حين عبور موكب منصور از دور مانند بخت تيرهء خويش سياهى مىنمودند و به ايتام اردوى كيهانپو - كه براى تحصيل كاه و هيمه ، هفت فرسخ ، هشت فرسخ از معسكر منصور دور مىرفتند - دستبرد كرده ، به مردم بىدست و پا ضرر و ايذا مىرسانيدند . چون اين خبر به مسامع حقايقمجامع پادشاه هفت كشور رسيد ، اشارت با بشارت صادر گرديد كه هر روز يك نفر از سرداران لشكر ظفرپيكر ، نوبت به نوبت به محافظت و محارست مردمى كه براى تحصيل كاه و هيزم مىروند ، قيام و اقدام نمايند و از مكر و دستبرد كفرهء تيرهروزگار باخبر و هوشيار بوده ، رايت حزم و احتياط برافرازند .
در بيان وفات قاضى ادريس خان پيشنماز و مدار المهام شهريار گردنفراز
در اين زمان ميمنتآثار ، عمده امراى عالىمقدار و قدوهء فضلاى كبار ، مقتداى خوانين عظيم الشان و پيشواى اكابر سمو المكان ، ملّا ادريس خان ، قاضى معسكر ظفرتوأمان - كه صاحباختيار درب دولتخانهء جاه و جلال و مدار المهام بارگاه اقبال بود - به شدت عرض مرض گرفتار گشته ، بر بستر بيمارى افتاد و بعد از چند يوم در منزل انباله روز پنجشنبه بيست و پنجم ماه مبارك رمضان سنهء 1179 هجرى ، عمر خود را به منتسبان آستان سدرهبنيان بخشيد ، غريق لجهء مغفرت و مستغرق درياى رحمت گشته ، رو به راه ضيافتخانهء
« وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى دارِ السَّلامِ »
نهاد . چون خلوص صدق و صفا و خصوص