جهانگيرى در ساحت سپهر نيلوفرى افراخت و لشكر نورپيكر مهر ، صمصام زرين از نيام سپهر كشيده ، سپاه دلسياه هندوى تيرهبخت شب را منهزم ساخت ، پادشاه موفق منصور نيز به قصد استيصال كفرهء مقهور ، ركاب ظفرانتساب را از پاى فلكفرسا ، رشكافزاى هلال كرده ، اشهب گيتىخرام بادپا را به جولان درآورده ، رو به مضمار گيرودار نهادند و به تسويهء صفوف جدال و توزك و ترتيب سپاه اقبال و پيش بردن توپخانهء ثعبانآثار و نواختن كوس رزم و پيكار پرداخته ، فرمان دادند كه نقارهچيان و دهلنوازان سركار ، كوس و كوركهء روز كارزار و نقارهء جنگ و پيكار را در شش جهت معركهء گيرودار بلندآوا كرده ، زهرهگداز مخالفان تيرهروز و غيرتافزاى غازيان مؤيد و فيروز سازند و مقرر شد كه پلنگ قلهء شهامت و پردلى و نهنگ لجّهء شجاعت و عاقلى ، دلير پردل عرصهء وغا ، ثابتقدم معركهء رزم و هيجا ، شاهپسند خان اسحقزيى مير آخورباشى و چرخچىباشى عساكر گردونشكوه ، با خوانين و توابين تحت خويشتن به طريق قراولى در پيش سپاه نصرتكيش ، رايت تهور و دليرى افرازد و در طرف دست راست مشار اليه ، شير بيشهء فراست و فرزانگى ، هزبر معركهء جلادت و مردانگى ، محبت خان ضبطبيگى ، سردار دستهء صفشكن ، با جمعى از مبارزان تهمتن ، به استيصال افواج دشمن پردازد و در سمت دست چپ آن ، مقدمة الجيش فتح و فيروزى ، ثابتقدم معركهء داروگير ، شاه ولى خان وزير ، با جماعهء هميشه كشك و سرداران و سركردگان سپاه توخى و قشونهاى غلجايى و بر درّانى و ساير ملازمان تحت خود صفآراى ميدان مبارزت و نبردآزمايى گردد و در عقب شاه پسند خان ، قوللر آقاسيان تهمتنتوان با غلامان ظفرتوأمان قرار گرفته و در عقب آن دستهء ظفرپيوسته ، نهنگ دشمن آهنگ درياى جسارت و مردانگى ، عبد اللّه ديوانبيگى با منصبداران جماعهء فوفلزيى و غازيان درّانى ، لواى فتح و فيروزى برپا سازد و در طرف دست راست خان مزبور ، شير مردان عرصهء نام و ننگ و ثابتقدمان مضمار پيكار و جنگ ، حاجى نواب خان اليكوزيى و عظمت خان عليزيى با دستههاى تحت خويش ، پاى ثبات و قرار افشرده و در سمت دست چپ مشار اليه ، پلنگ قلهء دليرى رحيم داد خان باركزيى با نصر اللّه خان نورزيى و مجاهدين تحت خود به لوازم امور سپاهىگرى و مراسم حزم و هوشيارى پرداخته ، رعب و هراس در قلوب مخالفان اندازد و مقرر است كه بقيهء خوانين و سركردگان نصرتانديش ، هريك با مجاهدين و توابين تحت خويش ، به ضابطه و تسويه و ترتيب ، ضميمهء صفوف
تاريخ احمدشاهى ( فارسي ) — صفحة 494
مساهمون: محمود الحسينى بن ابراهيم جامى
ص٤٩٤