نوانگيخته ، دلپذيرتر از مرمت شكسته و ريخته است . آخر الامر رأى جهانآرا - كه مهبط انوار غيبى و مكمن اسرار لاريبى است - بر آن قرار گرفت كه خود به نفس نفيس متوجه تعمير و تشخيص اين امر مختلف فيه شوند . اگر مرمت حصار قديم در نظر اصابتاثر مقرون به صلاح باشد ، امر جليل به اقامت همان شكستهء از پا افتاده عزّ صدور يابد و اگر اين معنى مناسب ننمايد و احداث حصنى جديد در خاطر كرامتمآثر راحج آيد ، در جاى دلنشينى كه به لطافت آب و هوا و پاكيزگى سواد و فضا انتخاب روى زمين و روكش خلد برين باشد ، سمت ارتفاع بر قلاع ساير بلاد و بقاع يابد . حكم شد كه اسپ سوارى مبارك مهيا سازند و امراى ذى شوكت و وزراى فلاطونفطرت نيز حاضر شوند .
جارچيان سعادتفرجام و مهنيان بشارتپيام ، همه را به اين خبر جانپرور مسرور ، مبشر و مفتخر ساخته ، به در خانه فلكآستانه احضار نمودند .
شهريار سليماناقتدار بر اشهب صبارفتار سوار شده ، اول بهطرف قلعهء قديم توجه فرمودند . چون قلعهء مذكور واقع به دامنهء كوه و سكنهء آنجا در تابستان از شدت گرما به ستوه مىآيند و مردم بعضى محلات كه دور از آب است از قلت ماء و گرمى هوا به عسرت و زحمت تمام گذران مىنمايند و سواى اين ، بعضى عيوب و علل ديگر هم به عرض اشرف اقدس رسيده بود ، از اين جهات مرمت آن كهنبناى منقصتسمات ، مناسب ننمود و از آن جانب عطف عنان فرموده به تفحّص جاى ديگر متوجه شدند . ناگاه قطعه زمينى معروف به ده خواجه به نظر فيضاثر درآمد كه رودخانهء موسوم به پاياب متصل آن خطهء ارممثال در جريان بوده ، به وسعت فضا و لطف هوا و اجراى چشمهء باصفا ، از منطوقهء « روضة ماء نهرها سلسال » حكايت مىنمود . آن مكان دلپذير لايق تعمير و پسند خاطر خطير افتاد . غلامان غلمانطلعت - كه با بيرقهاى الوان ، حاضر به ركاب سعادت بودند - به هر جايى از آن ارض ميمنت مشحون كه اشارهء همايون مىشد ، بيرقى نصب كرده و صورت بروج و دروازه و ديوار برآورده ، شكل مرتب از حصار نمودار ساختند و موافق همان ترتيب و تركيب ، معماران مهارتپيشه و مهندسان درستانديشه ، زمين را حفر نموده ، نشانى براى تعمير مقرر مىكردند و طول و عرض عمارت به موجب آن در نظر مىآوردند و هم در آن ساعت سعد و زمان اسعد كه طرح اين بناء مبارك انداختند ، موسوم به شهر مقصود فرموده ، ملتزمان ركاب دولت را به اداى آداب تهنيت شرفاندوز ساختند و به تاريخ روز يكشنبه غرّهء ماه ربيع الثانى به موجب حكم
تاريخ احمدشاهى ( فارسي ) — صفحة 271
مساهمون: محمود الحسينى بن ابراهيم جامى
ص٢٧١