تعصّبات و خونريزىهاى مذهبى در اروپا
نظرى به جنگها و اختلافات مذهبى در غرب
جنگها و اختلافات مذهبى تنها بين مسلمانان نبود ، بلكه عيسويان نيز در منجلاب اين اختلافات غوطه مىخوردند . آميانوس تاريخنويس رومى كه خود ناظر جنگهاى مذهبى بوده ، مىنويسد : « خصومت عيسوى با عيسوى به مراتب از رفتار جانوران درنده با آدمىزادگان شديدتر بود ، و اسقف عاليقدر عيسوى گرگورى با اندوه تمام ناله سرمىدهد كه سلطنت الهى بر اثر اختلاف و دشمنى عيسويان ، بدل به تصويرى از هرج و مرج توفانى شبانه ، و تنديسى از خود دوزخ شده است . . . » « 1 » .
يكى از مبلّغين جنگهاى صليبى به سال 1099 ضمن نامهيى به پاپ مىنويسد كه : ما در رواق سليمان در بيت المقدّس در گردابى از خون مسلمانان مىتاختيم . . .
خون به زانوى مركب مىرسيد ، تقريبا ده هزار مسلمان قتلعام شد ، هركس در آنجا راه مىرفت تا بند پايش را خون مىگرفت ، از كفّار هيچكس جان به سلامت نبرد ، حتى زن و اطفال خردسال را هم معاف ننمودند ، كسان ما چون از خونريزى سير شدند ، به خانهها ريختند و هرچه به دستشان افتاد ضبط كردند ، هركس چه فقير چه غنى به هركجا وارد مىشد آن را ملك طلق خود مىدانست و اين رسم چنان جارى بود كه گويى قانونى است كه بايد موبهمو رعايت نمود . . . » « 2 » .
ابن اثير و ساير مورّخين اسلامى متفقا مىنويسند كه : شهر قسطنطنيه را آتش زدند و يك چهارم شهر را مبدّل به خاكستر كردند و بر باد دادند ؛ دامنه حريق هشت
هامش
( 1 ) . تاريخ انحطاط و سقوط روم ، اثر گيبون ، ترجمه ابو القاسم طاهرى ، از ص 329 به بعد .
( 2 ) . نگاه كنيد به تاريخ قرون وسطى ، آلبرماله و ژول ايزاك ، ترجمه عبد الحسين هژير .