( 3 ) عيش امروز به فردا ميندازيد . ( 4 ) روز نيك به روز بد مدهيد . ( 5 ) پادشاهى را « 1 » ، نعمت و غنيمت و تندرستى و ايمنى دانيد . ( 6 ) حاضر وقت باشيد كه عمر دوباره نخواهد بود . ( 7 ) هركس كه پايه و نسب خود را فراموش كند ، بيادش مياوريد . ( 8 ) بر خود پسندان سلام مدهيد . ( 9 ) زمان ناخوشى را به حساب عمر مشمريد . ( 10 ) مردم خوشباش و سبكروح و كريم نهاد و قلندر مزاج را ، از ما درود دهيد . ( 11 ) طمع از خير كسان ببريد ، تا به ريش مردم توانيد خنديد . ( 12 ) گرد در پادشاهان مگرديد و عطاى ايشان به لقاى دربانان ايشان بخشيد . ( 13 ) جان فداى ياران موافق كنيد . ( 14 ) بركت عمر و روشنايى چشم و فرح دل در مشاهده نيكوان دانيد . ( 15 ) ابرو درهمكشيدگان و گره در پيشانىآوردگان و سخنهاى به جدگويان و ترشرويان و كجمزاجان و بخيلان و دروغگويان و بدادايان را لعنت كنيد . ( 16 ) خواجگان و بزرگان بىمروت را به ريش تيزيد . ( 17 ) تا توانيد سخن حق مگوئيد تا بر دلها گران مشويد و مردم بىسبب از شما نرنجند . . . ( 20 ) دست ارادت در دامن رندان پاكباز زنيد تا رستگار شويد . . . ( 25 ) چندانكه حيات باقيست از حساب ميراثخوارگان خود را خوش داريد . ( 26 ) مجردى و قلندرى را مايه شادمانى و اصل زندگانى دانيد . ( 27 ) خود را از بند نام و ننگ برهانيد تا آزاد توانيد زيست . ( 28 ) در دام زنان ميفتيد ، خاصه بيوگان كرهدار . . . ( 32 ) از تنعم دايگان و حكمت قابله و حكومت حامله و كلكل گهواره و سلام داماد و تكليف زن و غوغاى بچه ترسان باشيد . . . ( 34 ) در پيرى از زنان جوان مهربانى مخواهيد . . . ( 44 ) حاجت بر گدازادگان مبريد . . . ( 47 ) غلام نرم دست خريد نه سخت مشت . . . ( 49 ) در خانه مردى كه دو زن دارد آسايش و خوشدلى و بركت مطلبيد . . . ( 59 ) از دشنام گدايان و سيلى زنان ، چربك گنگان و زبان شاعران و مسخرگان مرنجيد . . . ( 63 ) مردم بسيارگوى و سخنچين و سفله و مست و مطربان ناخوش آواز ، كه ترانههاى مكرر گويند در مجلس مگذاريد . ( 64 ) از مجلس عربده بگريزيد . . . ( 74 ) راستى و انصاف و مسلمانى از بازاريان مطلبيد . . . ( 77 ) از فرزندى كه فرمان نبرد و زن ناسازگار و خدمتكار حجتگير و چارپاى پير و كاهل و دوست بىمنفعت ، برخوردارى طمع مداريد . . . ( 79 ) جوانى به از پيرى ، صحت به از بيمارى ، توانگرى به از درويشى ، غرى به از قلتبانى ، مستى به از مخمورى ، هشيارى به از ديوانگى دانيد . . . ( 88 ) از جولاهه و حجام و كفشگر ، چون مسلمان باشند جزيه مطلبيد ( 89 ) در راستى و وفادارى مبالغه مكنيد تا به قولنج و ديگر
هامش
( 1 ) . يعنى هركس سالم و در آسايش است ، پادشاه است .